Vang witte raven

Een raaf is geen sympathieke vogel, blijkt uit de gezegdes ‘stelen als de raven’ en ‘hij is een hongerige raaf’. Maar een witte raaf, ook wel aangeduid als een blauwe hond, is iets dat zelden voorkomt en juist daarom gewild is.

Actieve beleggers in aandelen zijn altijd op zoek naar witte raven, aandelen die in korte tijd winst opleveren. Maar die vind je zelden onder de witte raven. Die zijn immers veelgevraagd en houden daardoor hun waarde. De snelle winstpakkers vind je eerder bij de gevallen (beurs)engelen, besproken in deze column van zaterdag 6 januari.

Dat zijn aandelen die onverwachts met (verondersteld) slecht nieuws komen en zo een kettingreactie van bange beleggers en steeds lagere koersen veroorzaken. Dat wil de pers ons in zo’n geval wijsmaken. In werkelijkheid drukken handelaren, speculanten en ander snel volk de koersen met gerichte forse verkopen, in de hoop deze aandelen op een lagere koers terug te kopen.

Stel, je verkoopt in een relatief klein fonds 10.000 (of 100.000) aandelen tegen 25 euro. De koers daalt binnen een paar dagen tot onder de 23 euro, omdat anderen ook gaan verkopen en de pers het ‘slechte’ nieuws breed uitmeet, wat nog meer verkopers trekt. Dat is goed nieuws, want je kan je stukken zonder haast tegen 23 euro terugkopen en zo 20.000 (of 200.000) euro verdienen; 10.000 (of 100.000) maal 2. Daarom: slecht nieuws is goed nieuws. Ga fluitend door het leven wanneer de koersen dalen.

De witte raven zijn moeilijker naar beneden te manipuleren. Dit zijn de lang bestaande, omvangrijke, internationaal opererende ondernemingen met een fors aandelenkapitaal dat (bijna) geheel vrij verhandelbaar is, niet in vaste handen is. Wat de verhouding vast/vrij is, staat in de kolom VrVh (vrij verhandelbare aandelen) in het wekelijkse koersoverzicht in de zaterdagkrant.

Enkele internationals zijn: ABN Amro, Akzo Nobel, DSM, Fortis, Heineken, ING, Philips, Reed Elsevier, Royal Dutch en Unilever. In de zaterdagkrant staan in het overzicht ‘Internationale Beurzen’ per sector de Nederlandse fondsen die meetellen in de wereld.

In een willekeurige week worden er 50 miljoen aandelen KPN verhandeld op een koers van circa 11 euro. Dat lijkt veel, maar in Royal Dutch (Koninklijke Olie) gaan er 51 miljoen om tegen 26 euro. Ruim 1 miljard euro aan omzet. In dat fonds heeft een verkoper met 100.000 stukken amper invloed.

De moraal? Om een witte raaf te vangen, moet je geduld hebben, want snel erin en snel eruit is niet bij. Het kan jaren duren voor je een mooie verzameling van circa zeven raven bijeen hebt. En mooi wil zeggen: gekocht op een relatief lage prijs.

Helaas komt dat niet zo vaak voor. Je moet het hebben van een correctie over een breed front. Voor mijn gevoel minstens een keer per jaar. In de toekomst iets paniekerig rond Irak, Iran en de Amerikanen, misschien. Dan kan je alle witte raven vangen.

Donderdag zat een brede daling er niet in, omdat bijna alles omhoogging. Alsof de beurs een aanloop nam voor een januarirally. Maar ook dan zijn er kansen. Neem Royal Dutch. Die lijkt te lijden onder de dalende olieprijs (op de termijnmarkt) en enkele tegenvallende projecten. Daardoor daalt de koers. Dat is een incidentele meevaller (geen tegenvaller!) voor mensen die nu willen kopen. Maar er kan meer af: vorig jaar juni was de koers 24,32 euro.

Het interessante van deze strategie is dat je met zeg zeven internationals een goedkoop wereldwijd beleggend beleggingsfonds creëert. Bijvoorbeeld als onderdeel van een eigen beleggingshypotheek.

    • Adriaan Hiele