Stork onderhandelt in de rechtszaal

Een heimelijke zoektocht naar een nieuwe topman en een advocaat die op een tv-dominee lijkt. Stork ontmoette zijn boze beleggers gisteren in de rechtszaal. „Dit is een karikatuur van de werkelijkheid”.

Kan de sfeer tussen industrieel concern Stork en de hedgefondsen Centaurus en Paulson nog meer verziekt worden? Advocaat Ruud Hermans van Stork vertelde gisteren in zijn pleidooi voor de ondernemingskamer van het gerechtshof in Amsterdam dat het duo al enige tijd op zoek lijkt te zijn naar een opvolger voor bestuursvoorzitter Sjoerd Vollebregt. Stork is daar over getipt door een kandidaat die voor die functie is benaderd.

Desondanks deed Stork gisteren zijn best om zijn twee belagers aan het eind van de zitting een handreiking te doen. Hermans steunde het voorstel van de Vereniging van Effectenbezitters om een extra commissaris te benoemen die kan bemiddelen tussen de strijdende partijen. Centaurus en Paulson bepleiten al sinds de zomer dat Stork zich opsplitst door twee divisies binnen een jaar te verkopen en alleen door te gaan met de vliegtuigbouwactiviteiten, de bestuurders van Stork weigeren dat omdat ze dat een onverantwoorde strategie vinden.

Hermans stelde eerst wel een voorwaarde voor de extra commissaris: de fondsen moeten hun verzoek tot een enquête naar wanbeleid intrekken. Daar hebben zij om verzocht, nadat Stork een gifpil slikte. Het concern gaf speciale aandelen uit aan de bevriende Stichting Stork, waardoor het door de hedgefondsen voorgestelde ontslag van de commissarissen op de aandeelhoudersvergadering kan worden geblokkeerd.

Voor advocaat Jan Willem van der Staay van de hedgefondsen was het antwoord eenvoudig: „mijn cliënten zien daar niet de oplossing in”. In november hadden ze ook al een aanbod van Stork voor een extra commissaris verworpen.

Na een paar minuten ruggespraak gaf Hermans aan dat ook als de ondernemingskamer het verzoek voor een enquête afwijst, Stork alsnog bereid is om zijn belofte gestand te doen door ook dan een commissaris voor te dragen die het vertrouwen heeft van het tweetal.

Eerder op de dag was Hermans minder verzoenend. De omschrijvingen van Van der Staay dat bestuurders en commissarissen van Stork elke dialoog hadden vermeden en alleen de confrontatie hadden gezocht, noemde hij „een karikatuur van de werkelijkheid”.

De strategie die de hedgefondsen voorstellen om Stork om te vormen tot ‘nationale luchtvaartkampioen’ noemde hij „flinterdun”. „Het is niet zozeer een strategie als wel een stappenplan om ze de mogelijkheid te geven zo snel mogelijk uit te stappen.”

Stork onderzocht tussen februari en juni de mogelijkheden om de beurs te verlaten door zich te laten overnemen door een investeringsmaatschappij, maar zag van dat plan af. Hermans rekende voor dat het duo juist in die periode zijn aandelenbelang van 20 naar ruim 33 procent uitbreidde.

De advocaat van de Stichting Stork, Mick van den Boogert, verzette zich tegen de aanduiding „een monsterlijk novum” die Van der Staay ’s ochtends had gebruikt voor de beschermingsconstructie. „De poging tot een machtsgreep, want dat is het wegsturen van de commissarissen, meent de Stichting te moeten verijdelen. Als de Stichting nu niet tussenbeide zou zijn gekomen, kan zij haar rol beter beëindigen.” Van den Boogerd zei dat toen hij Van der Staay hoorde spreken het net was of hij een Amerikaanse televisiedominee hoorde. „En u weet hoe het daarmee soms afloopt.”

    • Daan van Lent