Stap terug

Uit het artikel over het nieuwe geschiedenisexamen getiteld ‘Van alles een beetje’ (W&O, 6 januari) valt op te maken dat we alweer helemaal vergeten zijn wat 25 jaar geleden de idee was achter het thematisch examineren. De achterliggende gedachte was namelijk dat het in een ‘eenwordende’ wereld belangrijk zou zijn dat leerlingen veel leerden over bijvoorbeeld, zoals dat zo mooi werd genoemd, ‘standplaatsgebondenheid’ van historici, historische figuren en allerlei bronnenmateriaal.

Dus weg van die benauwde nationalistische kijk op het verleden, die nationalistische geschiedschrijving, op weg naar dat meer kosmopolitische helikopterperspectief.

De gedachte was dat de ‘historische vaardigheden’ die daar voor nodig zijn – eigenlijk zou iedere moderne burger die moeten aanleren, niet alleen zij die het vak geschiedenis volgen! – zouden leerlingen echter alleen aan te leren zijn als ze wat dieper op bepaalde thema’s in zouden kunnen gaan in plaats van alles alleen maar oppervlakkig te hoeven kennen.

Doordat geschiedenisleraren en uitgevers van schoolmateriaal de afgelopen vijfentwintig jaar evenwel niet in staat zijn gebleken naast die verdieping ook enige chronologie aan te brengen, voor het ‘historisch houvast’ van leerlingen, wordt binnenkort met de invoering van het nieuwe geschiedenisexamen dat geweldige kosmopolitische kind weer met het badwater weggegooid.

Bedankt collega’s, bedankt uitgevers, bedankt historici van universiteiten verantwoordelijk voor de nieuwe, oude oppervlakkige examenvariant (zie de havo-pilot van afgelopen schooljaar).

Bedankt allen voor jullie moderne, ruime inzichten!