Soul en tatoeages

Amy Winehouse: Back To Black (Universal) ****

Amy Winehouse:Back To Black (Universal)

De ware muziekliefhebbers wisten al lang wat een pracht-cd de tweede van Amy Winehouse is, want Back To Black is al enkele maanden via de import verkrijgbaar in de betere muziekzaken. Daar trad de beroemde scène uit de film High Fidelity in werking: de winkelier die het schijfje over de speakers liet horen, verkocht moeiteloos vijf exemplaren van een album dat onmiddellijk tot de verbeelding spreekt en toch diep gaat.

Back To Black klinkt heerlijk warm en vertrouwd, blanke soul in optima forma. Winehouse verlaat de jazzy koffietafelmuziek van haar debuutalbum Frank voor een organische, sixties-achtige popsound die herinnert aan Dusty Springfield en de betere soulplaten uit de hoek van Al Green en Mavis Staples. Dat ze kan zingen wisten we al en dat ze soms een beetje te opzichtig als Billie Holiday klinkt, is nog steeds waar. Naarmate er meer zeemanstatoeages van blote vrouwen en rode harten op haar armen verschijnen, wordt Londense Amy’s stem doorleefder en zingt ze over gebeurtenissen die dichter bij het rauwe bestaan van een getergd levenskunstenares staan. Dat begint al meteen met de single ‘Rehab’, waarin ze haar omgeving in niet mis te verstane woorden („No, no, no!”) laat weten dat ze helemaal niet naar de afkickkliniek hoeft, omdat excessen met drank en drugs nu eenmaal horen bij grensverleggend artiestendom. Pete Doherty is nog nooit zo eerlijk uitgekomen voor de poel van verderf die tot inspiratie van belangrijke popmuziek kan dienen, maar zo zingt Amy Winehouse een periode van twijfel en ellende van zich af.

Of ze zich nu waagt aan de soulballad ‘Love is a losing game’ of de galmende torch-song vol liefdesverdriet ‘Wake up alone’, alles klinkt even dampend en hartverwarmend. Het van duistere vervreemding bezwangerde titelnummer is een wonder van hedendaagse psychedelica in Motown-verpakking. En nu, zeggen bedrijfsleiders van Free Record Shops en Mediamarkten in het hele land terwijl ze voor de verandering eens een echt goede plaat opzetten, ga ik vijf exemplaren verkopen van Back To Black. Beter laat dan nooit.

JAN VOLLAARD