Honden associëren het gezicht van hun baasje met zijn of haar stem

Honden herkennen uiterlijk en stem van hun baas, en koppelen die twee. foto ap An old Japanese couple and their dog watch the action during the 18th Country Gold, country music festival in Aso, southwestern Japan, Sunday, Oct. 15, 2006. Cowboys and cowgirls from across Japan turned out by the thousands recently for "Country Gold," an annual event in the foothills of Mount Aso, a southern Japan landmark, that has become probably the biggest homage to the Wild West this side of Tucson. (AP Photo/Junji Kurokawa) Associated Press

Wat honden horen zien ze ook voor zich – als het om hun verzorger gaat. Dieren beheersen daarmee iets dat tot u toe alleen hard bij mensen was aangetoond: het actief samenwerken van de zintuigen bij het oproepen van beelden. Ook honden associëren niet simpelweg wat ze gehoord en gezien hebben met elkaar, maar gaan actiever te werk: aan de hand van de ene bron van informatie generen ze de andere zintuiglijke indruk. Dat is mooi gedemonstreerd door een team Japanse dierpsychologen aan de Universiteit van Kyoto (Animal Cognition, januari).

Een gevarieerd bestand aan huishonden kreeg via het scherm van een lcd-monitor een foto voorgehouden van het gezicht van hun eigenaar of volstrekte vreemde, nadat eerst een opname van de bijbehorende stemmen was afgespeeld. In de helft van de gevallen klopte die koppeling, de andere helft bestond uit juist uit incongruente samenstellingen van het persoonlijke geluid en beeld. De onderzoekers hielden ondertussen nauwkeurig bij hoe lang de honden hun ogen op het scherm lieten rusten.

Weinig honden zijn geneigd tot langdurige bespiegeling, de verschillen waren dus klein – maar wel consequent. Gemiddeld keken de honden iets langer naar de mismatches – een aanwijzing dat ze iets anders verwachtten. De onderzoekers concluderen dat de honden actief een visueel beeld genereren als ze de stem van hun baas of bazin horen – een mooi voorbeeld van een zintuiglijk veelzijdige, cross-modal representatie van individuen.

Met een andere uitspraak zijn de Japanners iets voorzichtiger. De honden keken langer naar het gezicht van hun eigenaar in de incongruente situatie, dus volgend op de stem van een onbekende, dan bij koppeling aan het juiste stemgeluid. Het oproepen van een beeld bij een onbekende stem moet lastiger zijn en een hooguit vage beeldverwachting als resultaat opleveren. Maar het lijkt er op, gezien het langduriger, verrast turen naar het beeldscherm met het vertrouwde gezicht, dat de honden toch een heel helder verwachtingsbeeld opstellen bij een onbekende stem: ‘niet-baas’. Frans van der Helm

    • Frans van der Helm