Ikea

Met veel genoegen las ik het artikel van Kester Freriks over de poëzie van Ikea. Toevallig schreef ik enkele maanden geleden een gedicht over het betreffende warenhuis. Het is geïnspireerd op Ikea Delft, maar dat doet er eigenlijk wei

Het groot meubelpaleis

Reeds op de afrit van de snelwegstaat een lange rij te dringen,want ’t is een feestdag, enwat anders kan men doendan naar de grote meubelwinkel

In eindeloze sliertenpersen jonge gezinnen en bejaardenzich naar binnen,als mierenin een omgevallen pak met hagelHet kroost wordt afgeleverdin de daartoe bestemde berging,waarna eenieder zich begeeftnaar ’t juiste winkelpad

De regels zijn heel duidelijk gesteld:hier koopt men kastjes, die bedoeld zijnvoor de hal, daar staan de meubelsvoor de televisieVerwisseling van functiekomt nooit voor,want regels zijn de zielerustvan de moderne man;zo mijdt men ook de kwade blik der buren

Zodra de keuze is gemaakt,al is het maareen pak servetten, als een excuusvoor deze lange reis,dan schaart men zich geduldigbij de kassa, waar, als bij ’t hoogtepuntvan zondags kerkbezoek,een juffrouw witte bonnen scheurt,en als moderne hosties overhandigtaan eenieder in de rij,ten teken van volbrenging van de bedevaartdie elk modern gezin tot vreugd en plicht is