Ondertussen bij de buren

Verbijten, gniffelen of allebei? Het zal morgen een rare dag zijn voor Ahold-bestuurder Peter Wakkie als de ondernemingskamer van het gerechtshof in Amsterdam zich buigt over het geschil tussen Stork en de hedgefondsen Centaurus en Paulson. Voor het eerst moet een rechter zich uitspreken over hoe ver de invloed van aandeelhouders strekt sinds ze in 2004 meer macht hebben gekregen.

Tot vier jaar geleden was Wakkie als advocaat vaak de ster in zaken bij de ondernemingskamer en de Hoge Raad. Zo hield hij een beschermingsconstructie overeind die het in Nederland gevestigde modebedrijf Gucci had ingesteld om een overname door de Franse concurrent LVMH te voorkomen.

Wakkie ging in 2003 naar Ahold, de belagers van Stork deden dat in 2006 ook. Zij eisen, net als bij Stork, een ingrijpende wijziging van de strategie. Vervelend voor Ahold, maar weer een leuke klus voor jurist Wakkie.

Sinds Ahold in november zijn strategie bekendmaakte, zijn er twee gesprekken geweest tussen de top en de hedgefondsen. Die zijn milder gestemd, omdat Ahold ze tegemoet is gekomen met onder meer de aangekondigde verkoop van groothandelsdochter US Foodservice. De eis dat Ahold ook de Amerikaanse supermarkten verkoopt, heeft minder prioriteit.

Centaurus en Paulson zijn veel energie kwijt aan de juridische strijd. Bovendien zijn ze in de rol van oproerkraaiers terechtgekomen. Bij Ahold, waar ze 6 procent van de aandelen zeggen te hebben, kunnen de hedgefondsen niet zonder de steun van andere aandeelhouders. En die denken wel twee keer na of zij hun naam in verband gebracht willen zien met partijen die ergens anders in zo’n hoogoplopend conflict betrokken zijn geraakt.

Het Stork-conflict heeft zelfs de aandacht van minister Zalm van Financiën gekregen. Op 21 december heeft de minister Centaurus en Paulson op bezoek gehad. Daar is de gifpil van Stork ongetwijfeld aan de orde gekomen, de gifpil die ook morgen voor de rechter centraal zal staan. Centaurus en Paulson zullen Zalm hebben verteld dat als zij deze zaak verliezen ze nooit meer in Nederland zullen beleggen en dat ze dat hun vriendjes in de Londen en New York evenmin zullen aanraden: dan sluipt er weer een ‘Dutch discount’ in de koersen van Nederlandse bedrijven.

Voor de advocaten is er nu een hoofdrol. Stork wordt vertegenwoordigd door Ruud Hermans van De Brauw. Toevallig of niet, het kantoor waar Wakkie ook werkte. Het succes van zijn oud-collega zal in belangrijke mate bepalen hoe druk Wakkie het straks met de hedgefondsen krijgt.

Daan van Lent

    • Daan van Lent