Bakema intrigerend en mooi als manische Olivier

scene uit de film Olivier etc. (2006) Fotografie Dinand van der Wal. Regie: Sander Burger. Met: Dragan Bakema, Maria Kraakman, Sarah Jonker, Hans Dagelet. In: 10 bioscopen. *** Wal, Dinand van der

Olivier etc.

Regie: Sander Burger. Met: Dragan Bakema, Maria Kraakman, Sarah Jonker, Hans Dagelet. In: 10 bioscopen. ***

John Cassavetes is het voorbeeld voor Dragan Bakema, of misschien ook wel Rainer Werner Fassbinder. Regisseurs die buiten de filminstituties bleven, hun eigen koers uitzetten en daar geestverwanten in meesleepten en die in hoog tempo films maakten. De ene film beter dan de andere, maar dat geeft niet, want je moet aan de slag blijven, je moet blijven filmen.

Acteur Dragan Bakema (Zwarte zwanen, Loverboy) heeft net zo’n soort collectief op het oog, dat Popov moet gaan heten. Olivier etc. is er een voorproefje van. Bakema bedacht het uitgangspunt (jongen met fatale hartkwaal worstelt met het leven), verzamelde een groep medewerkers om zich heen (onder wie zijn real life vriendin Maria Kraakman), schreef aan het scenario en speelt de hoofdrol. Dat laatste is maar goed ook, want de getormenteerde economiestudent Olivier is vrijwel continu in beeld en Bakema kan die last dragen. Hij is mooi en intrigerend genoeg om een hoofdrol te vervullen in een film die verder niet zo veel om het lijf heeft.

De Olivier van Bakema had een broertje kunnen zijn van de manisch-depressieve Marleen van Carice van Houten in Zwarte zwanen. Destructief is zijn levenshouding. Hij weet van jongsaf aan dat hij niet veel ouder zal worden dan 25 jaar, hij is nu 27, dus is hij klaar om te sterven en wat zal hij zich dan laten inperken door de doodsangst die normale mensen voelen? Hij springt dus ’s nachts in ijskoud water, hij balanceert op het balkon van een flat, hij daagt een pooier uit, hij danst en drinkt en neukt zich een slag in de rondte – kortom hij doet alles waar u en ik te bescheten voor zijn. Hij durft alleen niet te leven. Vandaar dat hij geen operatie wil ondergaan die zijn leven kan redden. Maar hij ondergaat hem toch.

Daar zijn we bij de voornaamste zwakte van Olivier etc. De film vertelt dit verhaal met een tamelijk groot gebrek aan overtuigingskracht. Alle aandacht gaat uit naar de luimen van Bakema. De camera staat bovenop hem als hij driftig steentjes in de Maas gooit of weer eens weg beent na een crisis of crisisje. Maar op de een of andere manier slaagt het scenario er niet in ons ook werkelijk ín hem te krijgen.

De bedoeling is goed, het acteren van Bakema en Kraakman is misschien zelfs nog beter. Maar het scenario mist de intelligentie of de gedrevenheid van Shadows of Faces of Liebe ist kälter als der Tod.