‘Ik zie deze stap als een roeping’

Gijsbrecht Bol Foto Johannes van Assem foto : Johannes van Assem Gijsbrecht Bol, Galeriehouder 06-01-2007, Den Haag Assem, Johannes van

Naam: Gijsbrecht BolLeeftijd: 28 jaarOude baan: sales executive apparel bij NikeNieuwe baan: eigenaar Galerie Gijsbrecht Bol in Den Haag

Waarom ben je bij Nike weggegaan?

„Op mijn 25ste ben ik bij Nike begonnen als sales executive, wat betekende dat ik verantwoordelijk was voor de verkoop van Nike-kleding aan Sport 2000, een Europese sportwinkelketen met 120 winkels in Nederland. Daarvoor was ik vertegenwoordiger van het merk Nike bij Marchon, een distributeur in brillen. Ik heb bijna tien jaar in het bedrijfsleven gewerkt. Ik ben begonnen op de helpdesk bij een ICT-bedrijf, daarna ging ik naar KPN en vervolgens belandde ik bij Aopen, een bedrijf dat gespecialiseerd is in computercomponenten. Ik was er verkoper buitendienst en vloog op 21-jarige leeftijd al in driedelig pak Europa rond. Maar het begon te kriebelen. Nike was altijd een jongensdroom geweest. Als 16-jarige kocht ik van mijn eerste geld een Nike-shirt. Toen ik er eenmaal werkte, bespeurde ik een ongeluksgevoel bij mezelf.”

Waar kwam dat gevoel vandaan?

„De grootte van Nike vond ik benauwend en onpersoonlijk. Je bent eigenlijk gewoon een nummer. Het is een mooi product, marketingtechnisch klopt het allemaal, maar je verkoopt ook een beetje een illusie. Het individu telde niet mee. Ik kom juist uit een familie waar het individu belangrijk is. Mijn grootvader, Kees Bol, is een landschapsschilder, net als mijn vader, Peter Bol. Ook mijn zus Sarah is kunstenaar. Ik wilde zelf de lakens uitdelen, zelf bepalen wat ik mooi vond. Als de verkoop bij Nike tegenviel, lag het aan jou, niet aan de schoen. Als galeriehouder probeer ik ook iets te verkopen, maar het gaat niet meer om de strategie, ik ben verweven met wat ik verkoop.”

Waarom een galerie?

„In eerste instantie wilde ik een eigen onderneming starten. Bij het schrijven van het business plan kwam ik erachter dat het een galerie moest zijn. Dat kwam met name door mijn achtergrond. Ik heb er veel plezier in om iets over te brengen op anderen. Daarbij heb ik van jongs af aan met kunst te maken gehad. Ik ging met mijn vader en grootvader mee de natuur in als zij gingen schilderen en leerde zo door de ogen van een schilder te kijken. Ik heb gekozen voor een duidelijke huisstijl. Herkenning creëren is belangrijk, heb ik bij Nike geleerd. En je moet niet zenuwachtig worden als het even minder gaat. Maar ik wil niet commercieel zijn. Ik ga liever over een jaar failliet dan dat ik van alles wat aanbied. Ik heb een richting gekozen, die helemaal eigen is. Ik zie deze stap als een roeping en ik hoop als galeriehouder te sterven.”