Besmettelijke angst op twee verdiepingen

Een wankel evenwicht (Edward Albee)Door: Carver en Onafhankelijk Toneel. Tournee t/m 3 april. Inl. www.toneelgroepcarver.nl.

****-

Je állerbeste vrienden van de héle wereld staan op een avond in je huiskamer. Nu komen ze bij jullie slapen, logeren, wonen. Ze vragen niets, ze nemen gewoon een kamer over. Wat te doen? De man vindt: het zijn onze vriénden. De vrouw vindt: ze hebben een besmettelijke ziekte meegebracht: de angst. Ze moeten dus weg.

In Edward Albee’s toneelstuk Een wankel evenwicht (A Delicate Balance, 1966) lijkt de komst van de vrienden aanvankelijk het hoofdprobleem. Zeker in de versie die toneelgroep Carver maakt samen met het Onafhankelijk Toneel. Eigenlijk leiden zij slechts de aandacht af van twee hardnekkiger indringers: de zuster met het drankprobleem en de hysterische 36-jarige puberdochter die na haar echtscheidingen steeds weer naar het ouderlijk huis terugkomt. Toch kun je ook hen wel als welkome afleiding beschouwen. Want de echtelieden zitten zichzelf en elkaar het meeste dwars.

In meerdere opzichten doet Een wankel evenwicht denken aan Albee’s klassieker Wie is er bang voor Virginia Woolf?: de welbespraakte intellectuelen, de echtelieden die elkaar verbaal kapot maken en het huwelijk als levende geschiedenis van opgebouwde haat en teleurstelling.

In Mirjam Koens zorgvuldige regie komen alle psychologische lijnen goed tot hun recht. Verbale en fysieke humor – vooral Tjalsma en De Wolf zijn erg sterk – geven tegenwicht in dit somber stemmende relatiedrama, waarin niemand elkaar kan vinden. Ze zeggen wel waar het op staat, vaak op het botte af, maar het komt nooit aan, zodat alle problemen in de lucht blijven hangen.