Steeds meer aandacht voor strafzaken in de media

Onder de kop `Drinken aan de biljarttafel en andere nieuwigheden` (NRC Handelsblad, 30 december) gaf de redactie een indruk van nieuwe regels, regelingen, wetten en maatregelen voor 2007. Daarbij ook die ene dat politie en Openbaar Ministerie meer openheid gaan geven in de media over lopende strafzaken.

Het valt mij al jaren op dat Nederlandse media steeds meer aandacht hebben voor wetsovertredingen en de hele nasleep ervan, terwijl je in een rijpende democratie in de media juist geleidelijk meer aandacht zou verwachten voor beleidsvorming - nieuwsconsumenten moeten hier evenwel veelal genoegen nemen met voldongen feiten. Ik begrijp wel dat al die aandacht voor strafzaken ook een soort repetitie van een gemeenschapsgevoel is (in een samenleving waar steeds minder mensen op hun oorspronkelijke plaats wonen), en dat met meer openheid over lopende strafzaken de bevolking zelfs een soort collectieve detectiverol mag gaan vervullen (dat soort `literatuur` vindt ook gretig aftrek), maar is men zich voldoende bewust van de gevaren van zo`n beleidsverandering? Om er enkele te noemen: juridisering van de taal van verhalen en geruchten geeft er een eigen dynamiek aan; het achterhalen van bronnen wordt vele malen ingewikkelder door al die berichten in de pers en last but not least het gevaar van de zogenoemde `antinomische consensus` (wantrouwen jegens elkaar) in een toch al uiteenvallende/verscheurende gemeenschap. Over al dat soort fenomenen zijn fascinerende boeken geschreven, wat meer aandacht daarvoor in de media, zou minder kwaad kunnen.