Sixties rockmagie

MAGISCH AURA: The Doors Foto AP **FILE**Members of the Doors pose for an undated publicity photo from files. From left; John Densmore, Robbie Krieger, Ray Manzarek and Jim Morrison. Morrison died in 1971 at age 27. Joan Baez, the Doors and the Grateful Dead are among the recording artists who will receive lifetime achievement awards honors during the Grammy Awards in February, the Recording Academy said Tuesday, Dec. 19,2006. (AP Photo/file) Associated Press

Forever Changing: The Golden Age of Elektra Records 1963-1973 (Rhino)

Engelen en duivels bevolkten de artiestenstal van Elektra Records, het onafhankelijke Amerikaanse platenlabel dat in de gouden jaren 1963-’73 onderdak bood aan zachtmoedige folkzangers als Tim (vader van Jeff) Buckley zowel als de onaangepaste lawaaipapegaaien The Stooges en MC5. Oprichter Jac Holzman begon Elektra als folklabel, meer uit liefhebberij dan winstbejag. Dat hij er na bijna twintig jaar ploeteren toch miljoenensuccessen mee boekte, had net zo veel te maken met zijn goede smaak als met zijn antenne voor de ontluikende psychedelica van de late jaren zestig. Folkies Judy Collins, Tom Paxton en protestzanger Phil Ochs hielden het schip drijvende maar het waren de hippiegroepen Love, Incredible String Band en The Doors die Elektra aan zijn magische aura van geslaagd rocklabel hielpen.

Het vierkante E-logo of later het label met de vlinder werden garanties voor interessante popmuziek, ook bij groepen die nooit grootscheeps doorbraken maar die nu (Earth Opera, Clear Light, Rhinoceros en Ars Nova) op elpee tot de gezochte collectors items van het psychedelische tijdperk behoren. De vijf cd’s van de voorbeeldig samengestelde box Forever Changing vertellen het hele verhaal, van de klassieke geschoolde en geëxalteerd zingende Judy Collins die met ‘Turn! turn! turn!’ de aanzet gaf voor de latere hitversie van The Byrds tot het Britse Queen dat door Holzman het hof gemaakt werd om op het kwaliteitslabel te figureren. Tussen klassiekers als ‘Riders on the storm’ van The Doors en Love’s onnavolgbare ‘Alone again or’ bevinden zich de vergeten juweeltjes: The Zodiac Cosmic Sound dat op één elpee de hele dierenriem van onheilszwanger muzikaal commentaar voorzag (hier alleen ‘Virgo’) en David Peel & The Lower E Side die in hun ‘Alphabet song’ vooral veel nadruk op de letters „LSD” wisten te leggen.

Folk bleef het voornaamste aandachtsgebied van Holzman, die echter ontvankelijk bleef voor het revolutionaire elan van Stooges en MC5, geen van beide grote winstmakers. Daar stond dan weer het hitsucces tegenover van Bread (‘Guitar man’) en Carly Simon, die Mick Jagger in het achtergrondkoor van ‘You’re so vain’ over zichzelf laat kwelen dat „you probably think this song is about you”. Elektra, vol verrassingen, altijd boeiend.

JAN VOLLAARD