De loop der dingen 4

Een vak zonder canon is langzamerhand verdacht. Een probleem daarbij is, zoals Karel Knip terecht aangeeft (W&O 23 december), dat er veel kennis is waar niemand blij van wordt. Over smaak valt daarbij bovendien niet te twisten. Waar het, mij dunkt, op aan komt is niet zozeer een portrettengalerij maar een ideeëncollectief waarin, in Knips terminologie, het `need to know` naadloos achter het `nice to know` past. De wetenschapsgeschiedenis kan daarbij helpen. Een interessant werk dat mogelijk als leidraad zou kunnen dienen is De molecularisering van het wereldbeeld (Hilversum: Verloren, 2003-2005) van Henk Kubbinga (RU Groningen). Het boek beschrijft de opkomst van de molecuultheorie en haar verbreiding over de verschillende natuur- en levenswetenschappen. Tegenwoordig is het wereldbeeld door en door moleculair. Kubbinga`s perspectief is tegelijk Nederlands én universeel-natuurwetenschappelijk: de molecuultheorie is made in Holland (Beeckman), terwijl vele Nederlanders een bijdrage hebben geleverd (Van `t Hoff, Van der Waals, Beijerinck). De nieuwe kijk heeft al geleid tot een herwaardering op Europees niveau van het werk van vele andere kopstukken. Kortom, voor een nieuwe canon is een degelijke basis beschikbaar.

    • Jacques de Bie