Boxtel – Sint-Oedenrode

Joyce Roodnat wandelt door Nederland en de rest van de wereld. Deze week in Noord-Brabant

Er valt een gruizige regen, fijne druppels, die me door een harde wind worden toegezwaaid. Boxtel moet verlaten worden, eerst langs een aanminnig nepkasteel en dan een ‘Levensschool’, volgens de stijfletters aan de sobere gevel. Gelukkig kan ik het al, anders zou ik wel weten waar ik het leven ging leren: aan de overkant, waar het ‘Sint Lucas’ heet en waar massa’s moskeekrullen ‘creatieven in opleiding’ ontvangen. Van vroeger is er nog één gevelsteen over. Horror. ‘Jezus wordt ontkleed’ verklaren beitelletters. De figuren zijn onthoofd. „Een drastische manier van ontkleden”, meent man.

Het laatste restje Boxtel kruipt weg achter een geluidswal. Wie erlangs wandelt ziet de blinde muur van opzij en verbaast zich. Ja, die wal hindert het snelweggeluid. O nee: zo’n gevaarte in je blikveld. Er volgt een pad door uitgestrekte boomakkers met vele rijen kouwelijk naakte stammetjes. Soms worden hun kruinen rigoureus afgeslankt met een houten korset dat hun takken breeduit dwingt.

Maar dan wordt het mooier en mooier, met weidegrond en akkerland en aspergevelden. Ze liggen ingekleurd tussen lijntjes populier, wilg of zachte berk. De zandpaden zijn plaspaden vandaag, vol rupsbandrichels die smakelijk ploppen onder mijn sliffende schoenen.

De regen is opgehouden (die is, zoals meestal, plotseling weg; zelden valt het op dat regen daadwerkelijk stopt). Hij liet het landschap nat en voldaan achter.

Doorweekte bomen hebben hun eigen schoonheid, helemaal als ze badmantels van klimop dragen. Hun kleuren zijn dof maar niet somber, in tegenspraak met de strenge grijze hemel. Waterverzadigd gniffelen hun kale takken om het pompeuze gedrag van het weer, dat blijft dreigen. De stammen zien week van het vocht. Zijn ze dor dan hebben zich indrukwekkende tonderzwammen in hun zijde geboord – ufo’s die natte noodlandingen moesten maken.

Even binnen de gemeentegrens van Sint-Oedenrode lopen drie mannen over een landje aan een plas water. Geweren in de hand, gevlekte honden aan de voet, lijven in vol ornaat. Stel patsers.

Die groene kleren, dat trage lopen, die wapens, ze passen hooguit in het wijde veld, niet in een weidepark achter de huizen.

De honden krijgen een bevel, ze stuiven naar voren. In het gras fladderen wat eenden op, tussen de bomen. De mannen richten hun geweren.

Het zal toch niet waar zijn?

Het is wel waar.

Met twee keer een sinistere plof landen er twee vederlijven in het gras. Direct naast de jagers, nee: de afknallers. De honden rapen de lijken op.

Deze dag was mooi. En nu is hij verpest.

17 km. Kaarten 15-11 uit: Brabants Vennenpad. Uitg. NIVON, Amsterdam, 2005. Tussen Boxtel (Station) en Sint-Oedenrode (Markt) rijdt buurtbus BBA 204. Inl. tel 0900 9292 of www.9292ov.nl
    • Joyce Roodnat