Hungry Duck

hungry_duck.jpgRuim zes jaar woon ik in Moskou en nooit bezocht ik de Hungry Duck. Toen ik in 2000 arriveerde, was deze wereldberoemde club net weer open. ’Het is niet meer hetzelfde’, klaagde iedereen.

De Hungry Duck had de gouden formule voor het koortsachtige Moskou van medio jaren negentig. Vroeg op de avond ging de deur open voor Russinnen. Zij lieten zich twee uur vollopen met gratis drank, daarna waren ook mannen welkom. Dansen op de bar, naakt of topless, werd aangemoedigd. Het werkte als een magneet op maffiosi, zweterige expats,  provinciemeisjes, hoeren en enthousiaste amateurs.

Vier jaar na de opening waren vier van de oorspronkelijke eigenaars een onnatuurlijke dood gestorven en hadden klanten binnen acht kogels afgevuurd: vijf in het plafond, drie in de vloer. Maar dat de Duck in 1999 dicht moest, hing meer samen met de Nigeriaanse stripper Dylan die onder het Sovjetvolkslied op de bar Russische meisjes uitkleedde. Een communistisch Doemalid oreerde: ‘In Washington hangen ze negers voor zoiets op.’ Daarop volgden avond na avond invallen van busladingen OMON-agenten en leest u verder zelf maar …  

Eigenlijk sneuvelde de Duck door de roebelcrisis van 1998. De goudkoorts was voorbij, expats pakten hun koffers, Moskou ontwaakte met een kater en besloot dat westerse decadentie geen toekomst had. Poetin, nationalisme en nieuwe soberheid volgden. 

Gisteren gingen we toch eens kijken hoe het er anno 2007 voorstaat met de Hungry Duck. De legende van toen blijkt een zwart gat, riekend naar schraal bier en half gevuld met redelijke tamme klanten. Onder stampende techno deden dronken meisjes hier en daar een halfhartige Tatu, jongens keken met grote ogen toe. Dit filmpje geeft sfeer aardig weer: niet vervelend, evenmin erg opwindend.

Mannelijke strippers brachten wat leven in de brouwerij. Op de bar gingen een Elvisimitator, Magere Hein, een flamencodanser en een Bunny uit de kleren, de laatste met een kunstig in zijn slip verstopte winterpeen. ’Het is niet meer hetzelfde’, klaagde een veteraan van het Moskouse nachtleven achteraf. Alles gaat voorbij. 

    • Coen van Zwol