Het leven naast de sport is ook mooi

Margot Boer (21) werd begin dit seizoen nationaal kampioene op de 500 meter.

Bij het NK sprint lijkt ze de belangrijkste uitdager van Marianne Timmer.

Margot Boer: „Ik zorg ervoor dat de lol erin blijft.” Foto Sake Elzinga Nederland - Groningen - 03-01-2007 Sportcentrum Kardinge , training van NK schaats sprintster Margo Boer. Foto: Sake Elzinga Elzinga, Sake

Alweer een verhaal van een aanstormend schaatstalent, dat de hemel bestormt en net als Sven Kramer of Ireen Wüst zo snel mogelijk alles wil winnen? Margot Boer veegt de vergelijking glimlachend van tafel. „Ik heb tijd zat”, zegt ze.

De Nederlands kampioene op de 500 meter is pas weer begonnen met tennissen, de sport die ze in haar jeugd zo fanatiek deed. „Ik miste het gewoon, moet af en toe iets anders doen dan schaatsen.” Haar studie aan de Johan Cruyff Academie, ook leuk. „De combinatie levert soms een beetje stress op, maar dat vind ik wel lekker.” En waarom zou ze voor het schaatsen naar Heerenveen verhuizen, als ze in Woubrugge een appartementje kan kopen in de buurt bij familie en vrienden? „Ik wil niet alles opgeven voor mijn sport, het leven daarnaast is ook heel mooi.”

Het tweede weekend van december verraste Boer met een derde plaats op de 500 meter bij de wereldbekerwedstrijden in Nagano, in een nieuw persoonlijk record van 38,81. Ze is de enige Nederlandse sprintster die dit seizoen op de kortste afstand het podium haalde. „Mijn tijd had ik zelf nog wel verwacht”, zegt ze. „Maar ik had niet gedacht dat zoveel anderen langzamer zouden zijn.”

Nog bijzonderder dan de derde plaats, achter topsprintsters Sang Hwa Lee en Jenny Wolf, is dat Boer haar topprestatie al een week van tevoren aankondigde. Bij de wereldbekerwedstrijd in het Chinese Harbin moest ze opgeven met een blessure aan de kniepees. „Volgende week zal ik echt wel hard rijden”, reageerde ze direct. „Ja”, zegt ze nu, „ik ken mezelf inmiddels vrij aardig. Ik wist dat ik in Nagano hard kon rijden. Dat was mijn plan.”

Aan zelfkennis dankt Boer dit seizoen haar grootste winst. „Ik ben nu twee jaar bezig met schaatsen om mezelf te leren kennen. Dat is heel belangrijk, want anders doe je maar wat en blijven goede resultaten altijd gelukstreffers. Nu weet je van tevoren dat het kan. Belangrijk moment in m’n carrière. Dan ga je beseffen: ik kan er wat mee, ik kan wat met m’n sport.”

Vorig seizoen was ze zover nog niet. In tegenstelling tot generatiegenotes Sanne van der Star en Annette Gerritsen plaatste Boer zich niet voor de Olympische Spelen. „Niet erg, ik had er nog niets te zoeken. Ik ben een beetje bewust buiten beeld gebleven, was nog niet klaar voor alle heisa eromheen. Eerst probeerde ik geforceerd hard te rijden, maar vanaf januari heb ik de knop omgezet en ben puur aan m’n techniek gaan werken. Vanaf dat moment ben ik gaan groeien.”

Feilloos analyseert de jonge sprintster hoe ze haar stijl omboog van souplesse naar kracht, noodzakelijk om aan te haken bij de wereldtop. „Dat analytische heb ik altijd gehad, zo zit ik in elkaar. Als ik iets niet analyseer, zal ik het nooit snappen. Als iemand me qua techniek iets uitlegt, zal ik eerst bij mezelf nagaan hoe het moet voelen. Pas dan kan ik het echt voelen. Er moest meer kracht bij om hard te gaan. Ik ben er nog lang niet, maar ik merk dat ik een flinke stap vooruit heb gemaakt.”

Boer, lid van het KNSB-opleidingsteam, is niet verrast door de persoonlijke records die ze dit jaar heeft verbeterd. „Dat hoort bij mijn plan voor dit jaar. Ik heb niet alles op papier staan, maar weet wel zo’n beetje wat ik wil. Bij het WK sprint hoop ik straks bij de eerste tien te eindigen.” Op haar zelfgemaakte internetsite kijkt ze al verder. „Ja, over drie jaar wil ik op de Spelen van Vancouver voor een podiumplaats gaan. In zo’n lange periode kan er een hoop gebeuren, ik moet nog verder groeien. Maar als ik elk jaar een stap maak, is het realistisch om aan medailles te denken.”

Wat haar wél verrast, zijn de reacties die ze met haar prestaties losmaakt. „Daar sta ik echt van te kijken. Dan denk ik: ik ben maar een meisje uit Woubrugge, dat toevallig een beetje hard kan schaatsen.” Toen ze tijdens de NK afstanden in november meldde dat ze verliefd was, werd dat wereldnieuws in Nederland. „Het flapte eruit, voor ik er erg in had. Heb je weleens. Mijn vriend vond het gelukkig heel leuk. Ik vind het mooi om allemaal mee te maken, al die belangstelling. Goed voor mijn ervaring, om volgend jaar rekening mee te houden. Of anders het jaar erna.”

Want haast heeft Boer niet, en ‘bedrijfsblind’ zal ze niet snel worden. „Er zijn grenzen hoever ik voor mijn sport wil gaan. Ik moet met alles vrede kunnen hebben. Wat anderen daarvan vinden, interesseert me niet. Ik heb veel voor het schaatsen over en besef dat het steeds serieuzer zal worden. Maar ik zorg ervoor dat de lol erin blijft. Anders houd ik het niet vol.”

Lees de persoonlijk verslagen van Margot Boer op haar site: www.margotboer.nl