Behandeld als een kind

In Kiek vertellen fotografen en kunstenaars over hun favoriete foto. Deze week de kiek van de Zweedse kunstenares Année Olofsson (1966) uit Stockholm.

Untitled uit: Bruno Oliviero, ‘With Compliments – Charlotte Rampling’

‘Die handen. Wat willen ze? Slaan of aaien? Ik denk dat dit beeld van de Franse actrice Charlotte Rampling is gemaakt op een filmset. Welke rol ze speelt of voor welke film, weet ik niet. Dat vind ik ook niet zo belangrijk. Waar het mij om gaat is dat deze foto mij een ongemakkelijk gevoel bezorgt. Niets is duidelijk.

„Rampling is hier misschien dertig, maar het lijkt alsof ze wordt behandeld als een kind. De handen voor en achter haar zijn duidelijk afkomstig van oudere mensen. Zijn het haar vader en moeder? Wat willen ze?

„Deze foto vormt een belangrijke inspiratiebron voor mijn eigen werk. Dit beeld komt uit een fotoboek over Charlotte Rampling dat ik een tijd terug in New York heb gekocht. Mijn eigen werk, ik maak foto’s en videofilmpjes, vertoont veel overeenkomsten met de sfeer die op deze foto voelbaar is.

„Een van de thema’s in mijn werk is de angst die deel uitmaakt van het leven. We zijn zo kwetsbaar en het bestaan kan zo ingewikkeld zijn. Uiteindelijk heeft iedereen altijd uiterst gecompliceerde verhoudingen met elkaar. Ouders en kinderen zeker. Als je opgroeit ben je afhankelijk van je ouders, dat is al een ingewikkelde situatie. Maar vanaf het moment dat je volwassen bent, kan de relatie nog veel complexer worden. Wie ben je dan? Een zelfstandig mens of nog steeds kind?

„Mijn werk gaat over deze spanning. In veel foto’s komen mijn ouders en ik voor. Ik heb bijvoorbeeld een zelfportret gemaakt waar de handen van mijn vader onder mijn trui zichtbaar zijn. Of waar ik in de camera kijk en mijn moeder pal achter me staat zodat het lijkt of haar haar van mij is.

„Ik heb ook een foto waar ik sta en mijn ouders aan mijn voeten liggen. Toen mijn vader dat beeld later zag werd hij boos. Hij is best ijdel en op die foto leek hij een beetje op een freak. Maar ik heb toen tegen hem gezegd: ik ben een kunstenaar. Dit is mijn werk. Hier heb je niets over te zeggen.”

    • Rosan Hollak