En in díe bank zit André Rouvoet

Zouden ze er bij Netwerk van geschrokken zijn dat ze nu weer ná het journaal zitten? Maanden hebben we gehoord dat je eerst het nieuws moet zien en daarna de actualiteiten. En wat krijgen we? Dinsdagavond drie wereldverbeteraars die graag vrede wilden en doorspekt met veel grootogige witte duiven een kerstboodschap brachten, maar het was al het nieuwe jaar en het was allemaal heel goed wat die mensen deden, maar mensen met mooie bedoelingen zijn niet per se opwindend. Dat hadden we op oudejaarsavond ook al gezien bij Andries Knevel die de ene na de andere bewonderenswaardige persoon aan zijn tafel ondervroeg, en allemaal vertelden ze dat ze het niet alleen deden maar hulp kregen van boven, van de Heer die altijd bij ze was. Bij de derde of vierde met deze boodschap werd het zelfs Knevel te gortig en liet hij zich ontvallen: „Ook al!” Getuigers zijn gauw saai.

Gisteravond had Netwerk ineens ontdekt dat de aarde opwarmt. Hé! Stond de voorzitter van de Elfstedenvereniging naast een sloot, want het briljante idee was geweest om de legendarische schaatstocht als symbool van de verdwijnende kou te nemen. En daar gingen we: de smeltende poolkappen, het afnemende landijs op Groenland, de stijgende zeespiegel, de warmte van het afgelopen jaar. Het is niet onbelangrijk, maar onthullend kun je het moeilijk noemen. Verder zei minister Van Ardenne dat het ‘ontoelaatbaar’ is als VN soldaten zich in Soedan misdragen, en ook dat is waar, het is ontoelaatbaar. Tot slot een portretje van André Rouvoet waarin zijn dominee plechtig de kerkbank aanwees waar André dan ’s zondags zit met zijn gezin. En als die bank vol was, dan zat-ie wel eens in díe bank. Fascinerend.

Nova had de hand weten te leggen op een portret van Natascha Kampusch, het ontvoerde Oostenrijkse meisje dat acht en een half jaar in een kelder opgesloten heeft gezeten en afgelopen augustus wist te ontsnappen. Zij en haar familie lijden onder de media-aandacht en hebben daarom de Oostenrijkse televisie toegestaan een week of zo bij hen thuis te filmen, in de hoop dat ze nu dan eindelijk eens met rust gelaten zullen worden. Kampusch leek wat minder nerveus, wat dikker geworden en ze zei: „Voor alle mensen die zich hier oppervlakkig mee bezig houden, (...) is dit een incident. Maar ik, en zijn moeder, moeten ermee leven.” „En zijn moeder”, de moeder van de ontvoerder. Bewonderenswaardig meisje, om ook aan haar te denken. En hopelijk knoopt men het in de oren, dat wat voor de televisiekijker sensatie is, voor Kampusch een oneindige ramp is.

Om het echte sensatiewerk te proeven ook eens gekeken naar een ‘makeover-programma’, de genre-aanduiding voor programma’s waarin kosten noch moeiten gespaard worden om iets of iemand geheel te verbouwen. Extreme life makeover: De zwaan op RTL5 liet twee vrouwen zien van wie de ene boos en te dik was en de andere littekens van brandwonden had, een scheve neus en een brokkelig gebit. Mooi materiaal. De deskundigen gingen handenwrijvend aan de slag, bespraken de moeilijke jeugd, stelden trainingsprogramma’s op, opereerden neuzen recht, huid weg, tieten eraan, stampten er zinnetjes in als: „Ik moet hulp durven toelaten”, „Ik hoef mezelf niet langer te verstoppen” en aan het eind waren de twee wat moeizame vrouwen in twee stralende Barbiepoppen veranderd. Bleek het ook nog een wedstrijd, wie het méést in een Barbie was veranderd.

Mooi medium hoor, televisie. En geld zat blijkbaar. Dacht warempel met licht verlangen terug aan de saaie vredesduiven van Netwerk.

Reageer op deze column via www.nrc.nl/ogen

    • Marjoleine de Vos