Gemengde gevoelens over doodstraf

De berichtgeving over de executie van Saddam Hussein en een artikel hierover gisteren op deze pagina heeft veel reacties opgeleverd. Hieronder een selectie van lezersbrieven.

Uitvoerders maken zich nu net zo schuldig

Ik heb gemengde gevoelens na het ophangen van Saddam Hussein. De eerlijkheid van het proces en vooral de show daarbij met machtsvertoon door de VS. Gelegenheid tot zelfmoord geven werd tegengehouden als ‘eerwraak’ om Saddam niet de geschiedenis in te laten gaan als ‘martelaar’. Hijzelf verkoos dan maar die snelle manier via vuurpeloton in plaats van strop, maar dit werd geweigerd.

Volgens Artikel 3 van de Rechten van de Mens heeft „een ieder recht op onschendbaarheid van zijn persoon/lichaam”, dus eigenlijk maken de uitvoerders zich juist zó (net als Saddam ooit zelf) schuldig aan die ‘misdaden tegen de menselijkheid’.

Ik hoop dat die strop als laatste martelgang voor hem kort geduurd heeft: bij ophanging volgens ‘normen’ wordt om lijden te voorkomen nek of ruggengraat meteen gebroken door de klap/val, want anders kan verstikkingsdood een tijdje duren. Saddam zou juist zó de geschiedenis ingegaan zijn als ‘gemartelde’ en dit had de VS ooit nog wel eens kunnen opbreken.

Rob Lammers

Amstelveen

Houdt u wel aan de feiten bij berichtgeving Irak

NRC Handelsblad heeft op 30 december ‘breaking news’ over Saddam Hussein, maar houdt zich in het fotobijschrift niet aan de feiten. U meldt: ‘De VS en Engeland trekken in 2003 ten strijde om het Iraakse regime van het vermeende bezit van massavernietigingswapens te ontdoen’. Er is, na ettelijke publicaties en onderzoeken en uitspraken, nauwelijks meer een mens op aarde die gelooft dat dit de reden was voor die strijd. Dat velen het heel lang hébben geloofd of hebben wíllen geloven, is een ander verhaal. Zegt u dus, naar waarheid, óf dat de reden van die strijd onbekend of omstreden is, óf noem enkele gangbare suggesties, waaronder die van machts(wel)lust van bepaalde personen en/of staten.

Albert Appelo

Groningen

Weinig medelijden, maar grote foto gaat te ver

Op de Opiniepagina van NRC Handelsblad van 28 december stond een grote en niet erg flatteuze karikatuur van wijlen Saddam Hussein met een strop om zijn nek. Ik heb weinig medelijden met de gehangene, maar het gaat toch niet aan enerzijds op een ietwat wraakzuchtige wijze vreugde te uiten over de opknoping van de ex-dictator en anderzijds vol te houden, dat de invasie van Irak een totale vergissing was. Deze executie, na een relatief ordelijke procesgang waarbij de verdachte zich kon verdedigen, zou zonder die invasie immers niet hebben kunnen plaatsvinden.

Het is intussen de vraag of de sunnitische oppositie zonder de oude leider als identificatieobject genoeg zal worden verzwakt om de invasie alsnog tot een aanvaardbaar einde te brengen.

Ben Hoffschulte

Leuven, België

Abjecte opvatting over doodstraf Saddam

‘Doodvonnis overwinning van het recht’; ‘bevrediging gegeven aan het rechtsgevoel’; ‘enig passende straf’; ‘hier passen drie hoera’s’; ‘Bush kan trots zijn’; ‘huichelachtige halsstarrigheid van de politiek-juridische elite die de doodstraf in alle omstandigheden veroordeelt’. Zo oordeelt nota bene de directeur van de Teldersstichting over het voltrekken van het doodvonnis aan Saddam Hussein (Opiniepagina, 2 januari).

Iedereen heeft het recht om zich voor of tegen de doodstraf uit te spreken, maar het totale gebrek aan nuance en werkelijkheidsbesef van Patrick van Schie is in een woord onthutsend. Hoe valt er op basis van argumenten met deze stichting, zich afficherend als wetenschappelijk, nog te discussiëren? Dit ingenomen standpunt is dermate extreem dat de Teldersstichting zich buiten de discussie plaatst. Het ware beter dat deze krant hen in de toekomst uitsluit van berichtgeving op deze pagina’s totdat de rede terugkeert in hun gelederen. Ik kan mij niet voorstellen dat de VVD-top zich in deze abjecte opvatting en woordkeus kan vinden.

Joost S.H. Gieskes

Den Haag

Drie hoera’s bij een ophanging is walgelijk

Het artikel ‘Ophanging is een zege van het recht’ kan natuurlijk niet door de directeur van de Teldersstichting geschreven zijn, maar het moet een product van een domoor zijn. Het stuk is onder de maat wat betreft de opmerking over de rechtspraak in het huidige Irak, zijn slecht geformuleerde zinnen, maar vooral wat betreft de moraliteit.

Drie hoera’s bij een ophanging is walgelijk, maar even walgelijk vind ik de opmerking over mensen die principieel tegen de doodstraf zijn; ze zouden blijk geven van ‘huichelachtige halsstarrigheid’.

Willem van Raamsdonk

Bennekom

Andere regels en eisen

Patrick van Schie juicht de doodstraf voor Saddam toe. Zou hij ook een voorstander zijn geweest van de doodstraf voor de Chileense ex-dictator Pinochet? Ook een man waarvan we vanaf onze leunstoel kunnen vaststellen dat hij direct verantwoordelijk was voor de dood van duizenden mensen en het martelen van tienduizenden? En net als Saddam, werd ook Pinochet met geld en middelen door de VS geholpen in zijn strijd tegen een vermeende gezamenlijke vijand (Iran, respectievelijk het communisme).

Of vindt Van Schie dat voor een ‘goed katholieke’ voorvechter van het kapitalisme andere regels en eisen aan rechtspraak gelden? Dat zou niet zo’n verassende opstelling zijn voor iemand die meent dat er geen programmatische verschillen zijn tussen de VVD en de Groep Wilders.

Gelukkig geeft Gerrit Zalm binnen het kabinet en de VVD wel blijk van een heldere en consequente opstelling tegenover deze barbaarse straf.

M.Veldstra

Ottoland