Bromheads Jacket

Het openingsnummer is goud: de manier waarop de nijdige punkgitaren van What Ifs And Maybes overgaan in het ironische ‘Uh-uh’ van zanger Tim Hampton, gevolgd door een woordsproeisel in onvervalst working class-Sheffields. Want de Britse band Bromheads Jacket komt uit Sheffield, en dat is tegenwoordig misschien nog een grotere last dan vroeger. De kans dat een vergelijking met Arctic Monkeys wordt gemaakt, is groot, en in het geval van het debuut Dits From The Commuter Belt niet vergezocht.

Ook Hampton en zijn trio becommentarieren het leven van Engelse hangjongeren. Ze spelen strakke, hoekige akkoorden, en hebben in Hampton een zanger die prettig buiten de lijntjes gaat. Maar de gitaar is soms te doorsnee. Al laat een enkel nummer horen hoe het wel moet, zoals de massievere partijen in He Likes ’em Airbrushed.

In Nederland hebben we tijdens concerten al twee (!) keer kunnen zien hoe Hampton zich van puur enthousiasme van het podium stortte en daarna met bloedend hoofd onverstoorbaar verder zong. Zijn live-inzet is uitzonderlijk. Maar op cd wil je meer.

hester carvalho

Bromheads Jacket. Dits From The Commuter Belt *** (Marquis Cha Cha)