nrc.nl/blogs

Oudjaar. Hans Beerekamp schrijft over Oudjaarsdag in Dubrovnik: „Op de ochtend van Oudejaarsdag bewogen muziek, ambiance en gedrag van de massa in de richting van een rituele climax. Mandolinenensemble en mannenkoor gaven een repertoire ten beste dat de grootste gemene deler kon behagen en op de terrassen kon je een op de drie mensen uit volle borst zien meezingen. De grootste hit was wel het oude Kroatische drinklied ‘In vino veritas’. Intussen was op het terras van het stadscafé, naast het podium, een brede tafel opgesteld vol limonade, alcoholische versnaperingen en plastic bekers met ijsklontjes. Achter de tafel stond een tiental barmannen geposteerd, met daar omheen wat boys van de security. Aan de andere kant van de tafel wachtte de menigte vol verwachting. Hier moest wel een receptie plaatsvinden met hoge genodigden. Over het plein marcheerde het muziekkorps met majorettes, maar ook een groepje zingende ‘oudere meisjes’: zeven dames van rond de vijftig, met roze kroondiadeempjes op het hoofd en goud geverfde rammelaars.” nrc.nl/ee

Oudjaar. Hans Beerekamp schrijft over Oudjaarsdag in Dubrovnik: „Op de ochtend van Oudejaarsdag bewogen muziek, ambiance en gedrag van de massa in de richting van een rituele climax. Mandolinenensemble en mannenkoor gaven een repertoire ten beste dat de grootste gemene deler kon behagen en op de terrassen kon je een op de drie mensen uit volle borst zien meezingen. De grootste hit was wel het oude Kroatische drinklied ‘In vino veritas’. Intussen was op het terras van het stadscafé, naast het podium, een brede tafel opgesteld vol limonade, alcoholische versnaperingen en plastic bekers met ijsklontjes. Achter de tafel stond een tiental barmannen geposteerd, met daar omheen wat boys van de security. Aan de andere kant van de tafel wachtte de menigte vol verwachting. Hier moest wel een receptie plaatsvinden met hoge genodigden. Over het plein marcheerde het muziekkorps met majorettes, maar ook een groepje zingende ‘oudere meisjes’: zeven dames van rond de vijftig, met roze kroondiadeempjes op het hoofd en goud geverfde rammelaars.”

nrc.nl/ee

Vrienden. Op de weblog Wereld schrijft Juurd Eijsvogel over de Venezolaanse president Hugo Chávez. Hij mag hét gezicht van het anti-Amerikanisme in de wereld zijn, in de dagelijkse praktijk onderhoudt Chávez voortreffelijke (economische) banden met de VS. „Chávez’s demonization of the U.S. has had little or no impact on business between the two countries. The U.S. continues to be Venezuela’s most important trading partner”, schrijft The New Yorker. De Amerikanen kunnen de Venezolaanse olie niet missen, maar Venezuela kan ook niet zonder zijn grootste klant.

nrc.nl/wereld