Blazers bepleiten hemel op aarde in vurige matinee

Concert: Nieuwjaarsconcert 2007 van Ned. Blazers Ensemble en de VARA. Gehoord 1/1 Concertgebouw, Amsterdam.

Nooit had Marco Uccelini, grootmeester van de vroege barok, kunnen vermoeden dat zijn Aria sopra La Bergamasca nog eens in het Paradijs zou klinken, gespeeld door vier engelen die omhoog zweefden langs het orgel van het Amsterdamse Concertgebouw. Toen betrad hoboïst Bart Schneemann het podium als Adam, in de nieuwe kleren van de keizer met een vijgenblad in het kruis. De artistiek leider van het Nederlands Blazers Ensemble wond er geen doekjes om: „Van oudsher was Nederland een paradijs, open en gastvrij voor alle rassen en gezindten. Nu worden asielzoekers zonder pardon het land uitgezet, soms na jaren wachten zonder enige uitleg.” Dat moet veranderen, en daarom stonden opnieuw de vluchtelingen centraal in het Nieuwjaarsprogramma 2007.

Via een hemelse glijbaan bewoog een bonte stoet musici zich met instrumenten en dieren naar de aarde, om daar muziek te maken uit alle windrichtingen. Of het nu een Piazzolla-tango, een alchemistisch werk van Osvaldo Golijov, een Monteverdi-madrigaal, een pastorale van Bach of een technowerk van Steve Martland betreft, altijd raakt het Nederlands Blazers Ensemble de swingende kern en zet de gemoederen in beweging.

Net als vorig jaar leverden de uit Nigeria, Ethiopië, Burundi en Irak gevluchte gastsolisten het meest opmerkelijke muzikale vuurwerk. Welke Nederlandse diva kan op tegen de vitaliteit van de Ethiopische zangeres Minyeshu, die vreugdeketen slakend door het Paradijs dartelde als onweerstaanbaar zingende Eva? Wie is zo vergroeid met zijn trompet als de Nigeriaanse Rapahael Mamudu, die droevig zijn lot afwacht in een asielzoekerscentrum in Oisterwijk? Om te verduidelijken dat wij houterige Nederlanders best wat invloeden uit den vreemde kunnen gebruiken, voerde het Nederlands Blazers Ensemble het Twentse volkslied Driekusman op als een lachwekkende oproep tot meer tolerantie.

Achmed Omer Hassan (12) uit Irak schaamt zich rot voor zijn vluchtelingenstatus en droomt ervan zanger te worden. Hoopvol zong hij een mooi liedje over liefde en afscheid. Evode Ntahonankwa, zanger en gitarist uit Burundi, heeft geen idee hoe lang hij nog in Nederland mag wonen, maar al zingend pleitte hij voor liefde en mededogen.

Honderdtwintig kinderen deden mee aan de jaarlijkse compositiewedstrijd van het Blazers Ensemble. Eline Mann (1995) regeerde zingend en gitaar spelend over het Paradijs, Maya Lievegoed (en Britta Lemmens benadrukten talentvol het contrast tussen hemel en aarde, de jongensband E-sevensharp9 rockte er vrolijk op los, en de in Sri Lanka geboren Hans Blok (1990) creëerde zijn eigen klankhemel in A taste of Paradise.