Ryanair blijft op het vinkentouw zitten

Ryanair zegt dat Aer Lingus als onafhankelijke luchtvaartmaatschappij een inktzwarte toekomst tegemoet gaat nu de Ierse prijsstunter een vijandig bod van 1,4 miljard euro op zijn binnenlandse concurrent heeft ingetrokken. Dat zou wel eens een enigszins overdreven stelling kunnen zijn. Maar het is wel duidelijk dat het management van Aer Lingus geen makkelijk 2007 zal hebben.

De dreiging van een overname door Ryanair lijkt echter wel aanzienlijk te zijn verminderd. De prijsstunter, die een belang van 25 procent in Aer Lingus heeft opgebouwd, trok zijn bod terug nadat de EU een gedetailleerd onderzoek had aangekondigd, dat het tijdschema aan flarden schoot. Ryanair zegt een nieuwe poging te zullen wagen als de EU het bod volgend jaar goedkeurt. Maar dat zal lastig zijn. De harde woorden van de Commissie over de verminderde concurrentie betekenen dat Michael O’Leary, de luidruchtige topman van Ryanair, een gevecht te wachten staat. En zelfs als hij die slag zou winnen, moet hij nog steeds de aandeelhouders die circa 46 procent van de luchtvaartmaatschappij in handen hebben – waaronder de Ierse regering en de werknemers – zien te overtuigen.

Dus waarom zou Ryanair deze schertsvertoning voortzetten? Misschien hoopt het concern uiteindelijk de werknemers, die 20 procent van de aandelen bezitten, ertoe te brengen hun stukken te verkopen als zij in 2008 vrij zijn om hun aandelen aan de man te brengen.

Intussen zal Ryanair een voortdurende bron van ergernis blijven voor Aer Lingus. Het belang van 25 procent betekent niet dat het concern Aer Lingus rechtstreeks kan controleren. Maar het geeft Ryanair wel de macht om bepaalde besluiten tegen te houden en toekomstige deals te blokkeren als de consolidatie in de luchtvaartsector aan vaart wint. Het bestuur en de raad van commissarissen van Aer Lingus zullen onder het toeziend oog van O’Leary een lastige strategie ten uitvoer moeten brengen. Hij zal al hun initiatieven op een goudschaaltje leggen. Als de aandelenkoers omlaaggaat, kunnen werknemers en institutionele beleggers ontstemd raken.

Als er al een zilveren rand aan dit alles te bespeuren valt voor Aer Lingus, is het wel dat de werknemers wellicht bereid zijn zwaardere arbeidsomstandigheden te aanvaarden als het alternatief is dat ze in de klauwen van O’Leary terechtkomen. Ryanair heeft op zijn beurt nog steeds niet de honderden miljoenen euro’s verantwoord die het concern heeft uitgegeven aan een minderheidsbelang in een bedrijf dat geen dividend betaalt en ‘deerniswekkende resultaten’ meldt. Maar O’Leary staat niet echt onder druk. De koers van Ryanair is sinds de lancering van het bod in oktober met 16 procent gestegen. De aandeelhouders lijken hem voorlopig het voordeel van de twijfel te gunnen.

Fiona Maharg-Bravo

Voor meer commentaar uit Londen:www.breakingviews.comVertaling Menno Grootveld