Dit is een artikel uit het NRC-archief De artikelen in het archief zijn met behulp van geautomatiseerde technieken voorzien van metadata die de inhoud beschrijven. De resultaten van deze technieken zijn niet altijd correct, we werken aan verbetering. Meer informatie.
Bekijk hele krant

Sport

Gracieus vechten in rust en vrede

Geen geschreeuw en rake klappen, maar de stilte van gracieuze oefeningen.

Dat was het beeld van de NK stijl, een tweede onderdeel van de vechtsport taekwondo.

De ene vorm van taekwondo is de andere niet. Waar bij de olympische discipline sparren met voet en vuist de romp of het hoofd geraakt moeten worden, verloopt het onderdeel stijl in alle rust. De deelnemers worden niet beoordeeld op de rake klappen die zij uitdelen, maar op technische stijlvormen die ten overstaan van vijf juryleden zo vloeiend mogelijk moeten worden gedemonstreerd. Taekwondo kan ook vredig zijn, bleek gisteren tijdens de Nederlandse kampioenschappen stijl in Nijmegen.

Hoewel de sporthal de gebruikelijke kilheid uitstraalt, lijkt de titelstrijd zich in een soort bovenzinnelijkheid te voltrekken. Je kunt de ademhaling horen als de taekwondoka’s in opperste concentratie hun voorgeschreven oefeningen met snelle, felle, krachtige bewegingen van armen en benen uitvoeren. De stilte wordt alleen verbroken door de oerkreten waarmee de 126 deelnemers hun stijlvorm afsluiten of door een beschaafd applaus wanneer een van de favorieten klaar is.

De taekwondoka’s die hebben gekozen voor stijl – een combinatie met het onderdeel sparren komt weinig voor – missen de olympische status, waardoor zij verblijven in de anonimiteit. Wie kent bijvoorbeeld Gladys Schunken, de 24-jarige Limburgse die al twee Europese titels op zak heeft en begin september in Seoul tweede en vijfde werd bij de wereldkampioenschappen. De studente is voor het grote publiek een volslagen onbekende.

Schunken zit er niet mee, hoewel een rol buiten de schijnwerpers nadelig is bij het vinden van sponsors. „Ik mag al blij zijn als een bedrijf geïnteresseerd is. En als er zaken gedaan worden, praten we over kleine bedragen, echt peanuts”, zegt Schunken, voor wie haar sport meer is dan trainen en toernooien afwerken. „Het is een levenswijze, die vooral gebaseerd is op respect voor het leven en voor anderen. Zeg maar de normen en waarden waar minister-president Jan Peter Balkenende zich hard voor maakt.”

Schunken en haar broer en trainer Kenneth zijn het voorbeeld van liefhebbers die er alles voor over hebben te slagen in een kleine sport. Ter voorbereiding op de wereldkampioenschappen in Seoul verbleven zij bijvoorbeeld met vier andere deelnemers zeven weken in het land, waar taekwondo de nationale sport is. Een kostbaar tripje, want alleen de vlucht werd betaald door de Taekwondo Bond Nederland. Alle verblijfkosten kwamen voor eigen rekening. En dat liep behoorlijk in de papieren, want Kenneth Schunken had geregeld dat de groep kon trainen in een Koreaanse taekwondoschool.

„We moesten het wel op die manier doen, omdat het de eerste wereldkampioenschappen waren. We wilden niet voor verrassingen komen te staan”, vertelt Kenneth Schunken, die het geld voornamelijk bij elkaar had gesprokkeld met het geven van taekwondotrainingen.

Volgens zus Gladys, die naast haar sportactiviteiten ook nog jazzdansles geeft, bleek het achteraf niet noodzakelijk te zijn geweest, omdat op de WK nauwelijks werd afgeweken van de Europese stijl. „Maar de ervaring om te trainen in het land van de grootmeesters was onvergetelijk. Ik weet nu was het is om extreem lang en extreem hard te trainen. Het was zwaar, zowel fysiek als mentaal. Zelfs zo zwaar dat we na enige weken besloten te minderen, omdat er blessures de kop op staken.”

De grandeur van Seoul was gisteren in Nijmegen ver te zoeken. Maar de liefde voor de sport was voelbaar in de Jan Massinkhal, waar het programma een aantal uren uitliep omdat het verwerken van de uitslagen extra tijd kostte. Een gevolg van het nieuwe beoordelingssysteem dat de wereldfederatie heeft ingevoerd en waarvan de informatie nog niet volledig in de software van de computer was verwerkt. Maar dankzij de assistentie van een ingehuurde ICT’er kwam alles goed. Wedstrijdleider Frans van Boxtel was uiteindelijk tevreden over het verloop.