Bloemen, kanonnen en ankers in aluminium

De Triomfpoort van Studio Job, gegoten aluminium. Gemaakt door Job Smeets en Nynke Tynagel. Plein in Nijmegen Foto Dirk Limburg
De Triomfpoort van Studio Job, gegoten aluminium. Gemaakt door Job Smeets en Nynke Tynagel. Plein in Nijmegen Foto Dirk Limburg

Van verre zie je hem al staan. De Triomfpoort van Studio Job is het vreemdste object in de Nijmeegse uitbreidingswijk Oosterhout. Hij staat – van gegoten aluminium, 3,70 meter hoog – sinds twee weken eigenwijs op het plein voor basisschool en voorzieningencentrum De Klif. „Ik vind hem net zo mooi als de Arc de Triomphe”, zegt Eva (6 jaar) die wel eens in Parijs is geweest. Waarom ze hem zo mooi vindt? „Er zitten figuurtjes in.” Ze gaat voor naar binnen en wijst in een nis. „Daar zit een hartje.”

Ze heeft gelijk. De poort is van binnen en buiten versierd met een druk reliëf van dieren en dingen, meegegoten in het aluminium. Als in een boordevol prentenboek zitten de figuurtjes overal: bloemen, vissen, tandwielen, vlinders, kanonnen, insecten, planeten, meeuwen, ankers, robots, spinnen, sleutels, engelen, en nog veel meer.

De Klif is een laag, langgerekt gebouw van grijze steenplaten. Eva’s juffen vinden het jammer dat de poort zo grijs is. „Het is hier al zo grauw.” Ook zou de grondplaat in het plein moeten verzinken, want nu kunnen de kinderen er niet op hun fietsje doorheen. De juffen hadden sowieso graag wat inspraak gehad. Dan hadden ze de gemeente kunnen waarschuwen dat ’s avonds een ander soort jongeren beslag neemt van het pleintje, zoals blijkt uit de bruine sporen van uitgedrukte sigaretten in één van de vier nissen. Maar de kinderen vinden het prachtig, dat moeten ze toegeven.

„Kijk, er is een blauwe dolfijn”, zegt een jongetje dat me meeneemt naar de voorkant. Als ik er langs veeg wordt mijn vinger blauw. „Stoepkrijt”, zegt hij teleurgesteld.

Binnen heeft een meisje zich tegenover een jongetje in een nis genesteld, hun hoofden en benen steken er nog uit. „Dit is het prachtigste dat ik ken”, zegt ze. „Omdat je er in kunt klimmen”, vult de jongen aan. „En er zit een gat in het dak!” Hij wijst omhoog waar je de blauwe lucht kunt zien. Als je op de wanden bonst echoot het lekker hol.

Job Smeets heeft de triomfboog samen met zijn partner Nynke Tynagel ontworpen. „Het is een echt Studio Job ding dat zich eigenlijk niets aantrekt van zijn omgeving.” Tynagel en Smeets zijn opgeleid als vormgever, maar wat ze maken ligt vaak op de grens van design en kunst. Met veel historische verwijzingen, verhalen en ambachtelijke technieken. Van te zware bronzen gebruiksvoorwerpen, tot sierlijk gedecoreerde porseleinen borden en witte, schijnbaar massieve papieren meubelen.

„We wilden een groot beeld maken dat niet op een sokkel staat”, zegt Smeets. Het was de bedoeling dat de kinderen het op het schoolplein zouden gebruiken. „Maar dat heeft ook iets dubbels, want de poort lijkt dan misschien op een huisje van peperkoek uit Hans en Grietje, maar dan wel gemixt met een dictatorgebouw zoals Napoleon die neerzette om zijn soldaten door te laten marcheren.”

Volgens Smeets heeft de poort de goede maat. „Dit is op Walt Disney-schaal: voor kinderen lijkt het veel groter.”

Kleur was nooit een onderdeel van het plan. „We gebruiken bijna altijd alleen de kleur van het materiaal. De poort staat er niet om de omgeving op te fleuren. Hij gedoogt de andere bebouwing.” Wel had de poort meer als zilver moeten glimmen, maar door de antigraffiti-coating is het aluminium wat matter dan de bedoeling was. Voor de rijpere jeugd met hun sigaretten is Smeets niet bang. „Het kan niet meer hufterproef dan dit beeld van gegoten metaal.”

De triomfpoort wordt volop beleefd, dat is duidelijk op het schoolplein. Om half vier staan ouders ernaast te wachten op hun kinderen en die kinderen zelf kunnen er geen genoeg van krijgen. Ze rennen steeds opnieuw door de vier ingangen naar binnen en naar buiten.

Triomfpoort Studio Job. De Klif, Pijlpuntstraat 1, Oosterhout-Nijmegen.