’t Schaep is terug na 36 jaar

De comedy-serie ’t Schaep met de 5 pooten, kijkcijfersucces van 36 jaar geleden, is vanaf zondag weer te zien. „Een oubollige replica was een zinloze onderneming geweest.”

De liedjes zijn klassiek geworden. De nummers als Het zal je kind maar wezen en We zijn toch op de wereld om mekaar te helpen nietwaar van tekstschrijver Eli Asser en componist Harry Bannink worden nog geregeld aangeheven en massaal meegezongen. Maar van de serie waaruit ze afkomstig zijn, is weinig meer bekend. Hooguit dat ’t Schaep met de 5 pooten in het seizoen 1969/1970 een zelden geëvenaard kijkcijfersucces was. In die tijd van twee Nederlandse tv-netten trok de serie gemiddeld zes miljoen kijkers. Al na een paar afleveringen konden de makers de Televizierring in ontvangst nemen. Ook kregen ze diverse gouden platen.

Toen het bedrijf Bridge Entertainment drie jaar geleden op het idee kwam ’t Schaep op dvd te zetten, bleek echter dat alle acht afleveringen zijn gewist. Er bestond alleen nog maar een videoband met liedjes. Waarop, als vanzelfsprekend, de gedachte aan een remake opkwam. „Natuurlijk is het altijd een risico zo’n succes van vroeger terug te halen”, zegt Frank Krom, die producent en co-regisseur van het project werd. „Uit mijn eigen jeugd had ik er goede herinneringen aan. Niet dat alles me nog helder voor ogen stond, maar ik wist wel dat het een familiegebeurtenis was als één keer in de maand ’t Schaep werd uitgezonden. De combinatie van de situatie en de liedjes was uniek. En toen hebben we gezegd: laten we proberen aan dat tijdsbeeld van toen te appelleren zonder het alleen maar te herkauwen. Een oubollige replica was een zinloze onderneming geweest.”

Het resultaat is een achtdelige serie – net als vroeger, maar nu wekelijks – die vanaf zondagavond te zien is bij de KRO, waar 36 jaar geleden ook het origineel te zien was. „Het was een oud kindje van ons”, aldus KRO’s dramaredacteur Brigitte Baake. „Wat ik me er zelf nog van herinnerde, was dat ik ervoor mocht opblijven. Ik was toen tien. Maar we hebben wel even geaarzeld voordat we begonnen, want je bokst op tegen een mythe.”

De plaats van handeling is ook nu het buurtcafé ’t Schaep met de 5 pooten in de Jordaan in Amsterdam, waar projectontwikkelaars oude pandjes willen slopen voor de bouw van kantoren. De hoofdpersonen zijn de kastelein (toen Piet Römer, nu Pierre Bokma), zijn ober (toen Leen Jongewaard, nu Marc-Marie Huijbregts) en de wasserettebazin (toen Adèle Bloemendaal, nu Loes Luca) die een oogje op de kastelein heeft. Voorts zijn een paar vroegere bijrolletjes tot vaste bezoekers gemaakt, onder wie Georgina Verbaan als de lellebel van de buurt, Carry Tefsen en Jenny Arean. Assers oorspronkelijke scripts werden bewerkt door Frank Houtappels, die al eerder voor een soortgelijke taak stond: hij schreef in 2002 het scenario voor de bioscoopverfilming van de Annie M.G. Schmidt-serie Ja zuster, nee zuster die eveneens speelt in de jaren zestig. „Qua tijdsbeeld zijn ze te vergelijken”, beaamt hij. „Maar verder zijn er grote verschillen. Annie schreef voor kinderen en schiep veel gekke situaties. Eli werkte voor volwassenen en was realistischer. Ook heeft hij een heel ander soort humor dan zij. Op een leuke manier is hij zelfs een beetje moralistisch. Alleen al daarom riep Ja zuster, nee zuster veel meer een campgevoel op dan ’t Schaep.”

„De dames hebben iets te hoge pruiken op hun hoofd en de behangetjes zijn iets te bloemerig”, stelt Brigitte Baake vast. „Maar het mocht van ons niet te vervreemdend zijn voor kijkers die de figuren serieus willen nemen.”

De associatie met Ja zuster, nee zuster ligt voor de hand, aldus Frank Krom. „Maar die film was te gestileerd. Het mag niet alleen een stijloefening blijven. Wij wilden meer écht leven in de brouwerij.”

’t Schaep met de 5 pooten, zondag, Ned.1, 21.05-21.55u.