Stacey-muziek is totaal niet Top 40

Stacey Rookhuizen (20) was 16 toen ze haar platenlabel Stacey Recordings oprichtte.

Inmiddels organiseert ze ook een maandelijkse muziekavond: Dutch Delight.

Platenbaas Stacey Rookhuizen: „Ik heb de aandacht rond mijn persoon gebruikt.” Foto Ad Nuis Serie Sprout/ Portret Stacey Rookhuizen Nuis, Ad

Wie weet hoe de directeur van Universal eruitziet? Of die van Sony/BMG? Nou? Dan misschien de bazen van kleinere Nederlandse platenlabels als PIAS of Topnotch? Niet?

Bij Stacey Records, het ‘jongste platenlabel van Nederland’ is dat anders. Niet voor niets draagt die platenmaatschappij, met als doel het op de kaart zetten van nieuw Nederlands talent, de voornaam van haar oprichter: Stacey Rookhuizen (20). Vormt bij andere maatschappijen hun grootste artiest de voornaamste attractie, Rookhuizen is haar eigen uithangbord. Sinds ze op haar zestiende vanachter haar computer haar ‘label’ stichtte, treedt ze als een volleerd mediafenomeen in de schijnwerpers: Barend en Van Dorp, De Telegraaf, BNN, de Volkskrant. „Op een gegeven moment werd het zo erg dat ik zei: „Als jullie een interview willen, prima, maar dan moet die en die band óók optreden. Daar was het mij in eerste instantie om te doen geweest. Maar ik heb bij het bekendmaken van mijn label zeker gebruik gemaakt van de aandacht rond mijn persoon.”

Soms is Rookhuizen letterlijk de belichaming van haar platenlabel: voor de promotie van haar nieuwste release, Dutch Delight Vol. 3, poseerde ze naakt op de omslag. Althans: vanachter een grote bos tulpen waren een stukje dij en één tepel te zien. „Tja, ik dacht: ik heb een tiet, dus waarom zet ik die er niet op? Dat is gratis. En het werkte: Free Record Shop kocht er opeens veel meer in dan normaal. Natuurlijk kwam er ook veel kritiek, mensen die zeiden: gaat het wéér allemaal om Stacey. Maar er waren ook mensen die het voor me opnamen. Het was wel de derde cd die we uitbrachten; ik had mezelf wat dat betreft al bewezen.”

Vormde de aanvankelijke media-aandacht een handige opstap, een traineeship bij ‘major’ BMG gaf een echte boost aan het jonge bedrijf. „BMG belde me op, of ik trainee wilde worden. Ik vroeg: ‘wat is dat?’ Het werken bij BMG bood haar de gelegenheid ervaring op te doen en vooral: haar netwerk uit te breiden. Bijkomend voordeel: BMG boog zich een tijdlang over de distributie van ‘haar’ bandjes. „Met BMG op het hoesje zet Free Record Shop je cd’s wel neer.”

Door de fusie met Sony is die distributiedeal nu over, maar Stacey Records staat in elk geval op de kaart. Naast de drie Dutch Delight cd’s, met nummers van nog onbekende Nederlandse bands, bracht Stacey Records onder meer de albums On Air van Behave (winnaar Essent Award), en Brittle Hearts van Paper Moon uit. Elke laatste donderdag van de maand organiseert het label een Dutch Delight-avond in Pakhuis Wilhelmina in Amsterdam, waar nieuw talent een kans krijgt op te treden. Daarnaast regelt Rookhuizen het management van een aantal artiesten. „Dat ging eigenlijk automatisch, omdat veel startende bandjes die ik uitbreng nog geen manager hebben.”

Het label huist nu in een heus kantoor („daar mogen we gratis zitten, hoor”), en heeft naast Rookhuizen nog twee medewerkers, onder wie een echte pr-dame. Geld wordt er vooral verdiend met sponsering en schnabbels. Rookhuizen: „Ik hou me er niet mee bezig, maar mijn accountant zei dat we de afgelopen drie jaar winst hebben gemaakt.” Afhankelijk van incidentele strategische samenwerking, zoals nu met TMF Kweekvijver (een talentenjacht op TMF) bij het bandje Good Things End, is er plots budget voor pr-beleid, soms zelfs voor videoclips. Maar Rookhuizen maakt ook intensief gebruik van onconventionelere kanalen als MySpace en YouTube. „Dat is makkelijk, goedkoop en direct. En die filmpjes worden ontzettend veel bekeken.”

Onlangs nog riep ze bands via filmpjes op YouTube op tot het insturen van demo’s: ze zocht nog een hoofdact voor de jongste editie van Dutch Delight, vanavond. „Het regende demo’s,” zegt ze. De band Lupo werd uitverkoren: „Dat is echte Stacey-muziek.” ‘Stacey-muziek’ blijkt desgevraagd een brede categorie. Bandjes zijn het in elk geval, in het genre ‘pop’ of ‘rock’, typisch radio 2 of 3FM, circulerend in het live-circuit, en „totaal niet Top 40 of Sky Radio.” Verder telt dat de band in kwestie echte liedjes maakt: „met gevoel, een herkenbaar melodietje, een refrein, een couplet en einde.” Thuis in Amsterdam groeide Rookhuizen op met rock ‘n’ roll, „rockabilly en vetkuiven”. En in haar vrije tijd luistert ze ook naar „ouwelullenmuziek als Van Morrison en Bob Dylan.” Maar het label uitbreiden naar andere genres, daar ziet ze voorlopig niets in. „Mijn label is echt voor pop en rock. Maar op Dutch Delight zijn alle genres welkom.”

Rookhuizen wil zorgen dat er in alle provincies Dutch Delight-avonden komen. Voor de organisatie gaat ze in het hele land mensen werven, als stimulans voor een soort cultureel ondernemerschap. „Ik krijg zoveel mails van mensen die hetzelfde willen doen. Dus nu ga ik in het hele land nieuwe Stacey’s zoeken.”

Dutch Delight, vanavond vanaf 20.00 uur in Pakhuis Wilhelmina, Amsterdam. www.dutchdelight.nu of 26796 naar 7585. Of: staceyrecords.com of 69747 naar 7585. Vanaf 10 december is Stacey met haar eigen radioprogramma elke zondag te beluisteren op Kink FM.