Pas op! De Kerstman is overal!

Het ergste nieuws was natuurlijk dat uit Noordwijk. Dat ze daar de Kerstman feestelijk gaan binnenhalen met een intocht op 9 december. Als Sinterklaas net zijn hielen gelicht heeft. Heiligschenners! Geldwolven! De Kerstman is geen man en hij is niet van hier, de Kerstman is een verrader uit Amerika die helemaal niet ingeburgerd is met z’n Joho! (Joho!) en die rode sokken en dat rendier, wel eens een Nederlands rendier gezien? Noordwijk bekeert u! Doe het niet! De Vereniging tot behoud van Sinterklaas is er tegen en ik ook! Goed dat Hart van Nederlander is om zulke dingen bekend te maken, anders is op een dag het hele land vol kerstmannen geslopen.

Iedereen leek wel lichtelijk gek op de televisie gisteravond. Behalve die kerstmanverdwazing in Noordwijk was er Rita Verdonk die kerstmannetjes zag. Gekleed in een kerstpakje, of ze op weg naar een dineetje onder de boom nog even in een café binnenwipte, maakte ze bekend dat ze vond dat maar eens uitgezocht moest worden wie nu écht de leider van de VVD was. En dat zij dat wilde zijn.

Maar kind toch. Dat is toch allemaal al heel anders afgesproken? Frits Huffnagel, VVD’er en voormalig campagneleider van Mark Rutte, karakteriseerde bij Pauw & Witteman Rita’s optreden heel terecht als „LPF-gedrag” . Vrij gênant allemaal, maar Verdonk beweerde zelf in het late journaal met zo’n strak mondje en heel veel „Nou, kijk” dat je het allemaal anders moest zien, „U moet het zó zien”, en dat ze toch heel behoorlijk haar zin had gekregen. Maar ze had haar zin helemaal niet gekregen, want haar commissie vol Bolkesteinen en Wiegels komt er niet en leider van de VVD wordt ze ook niet. Hoe zou zo iemand zich nu voelen als ze zo verschrikkelijk afgaat voor het oog van heel Nederland? Je moet toch wel uit een heel wonderlijk hout gesneden zijn om zo openlijk bot te durven zijn en je zo te laten uitlachen en dan niet het liefst dood te willen of opgeslokt te worden door de aarde of de Kerstman. Het was al pijnlijk om naar te kijken.

Net als Andries Knevel die nu hij de verkiezingen niet meer kon voorbereiden in Het elfde uur weer werkte aan zijn christelijke identiteit en daartoe een gebedsgenezer had uitgenodigd. „Voelt u nu als u naar zo’n volle kerk kijkt wie er ziek zijn?”, vroeg hij eerbiedig. Nee, antwoordde de genezer: „Dan denk ik: hé, God wil iets doen.” Knevel zei over de verrichtingen van deze Jan Zijlstra die hij blijkbaar ook op de televisie aan het werk had gezien (gemist! jammer!) „het heeft iets Amerikaans”, Zijlstra pareerde met: „Ik vind het door en door bijbels”, waar Knevel vanzelf niet van terug had. Zijlstra vertelde over een doodzieke vrouw die „op staande voet gezond geworden” was. Ook genas hij mensen met kankergezwellen die „in een paar seconden” verdwenen. Artsen geloofden dat niet altijd. Knevel liet voorzichtig het woord ‘autosuggestie’ vallen, maar kritischer werd hij niet, uit ontzag voor ’s mans formidabele geloof. Ook tot Knevel moeten wij nu zeggen: Knevel, ga dat pad niet op! Daar is geen heil!

In De wereld draait door zag je even in de animatieserie ‘Café de Wereld’ de koningin en Máxima televisiekoks, ‘chefs’, imiteren. Het betekende een geweldige hoeveelheid gevloek. Om de feiten te checken even naar kok Gordon Ramsay gekeken die bezig was een slechtlopende zaak aan zee te redden. Het klopte. Hij had z’n hersens heel de „fucking week” gepijnigd, hij wilde zeebanket eten want „there’s the fucking sea” en toen hij de eigenaresse van de zaak voordeed hoe ze haar personeel moest aanpakken zei hij er zelf bij: „You don’t have to say ‘fucking’. It’s a chefs thing.”

Reageer op deze column via www.nrc.nl/ogen