Bromsnor moet leren doden

NAVO-partners verwijten Duitsland zich in noordelijk Afghanistan te verschansen.

Duitsland, pacifistisch ingesteld sinds de Tweede Wereldoorlog, is gekwetst.

Duitsland is al jaren in Afghanistan present. Met ongeveer 3.000 man, bijna 10 procent van de troepen die daar onder leiding van de NAVO het land proberen te stabiliseren (de International Security Assistance Force, of ISAF). Duitsland is troepenleverancier van het eerste uur en regionaal aanvoerder.

Duitsland vindt daarom dat het een substantiële bijdrage levert aan de pacificatie en wederopbouw van het door decennialange bloedige conflicten geschonden land. Dat is mooi, maar het is niet genoeg, zeggen steeds meer NAVO-partners. Duitsland kreeg de afgelopen weken het verwijt zich te verschansen in het verhoudingsgewijs veilige noorden, terwijl andere landen in het gevaarlijke zuiden felle gevechten moeten leveren. In het zuiden vallen meer doden dan in het noorden. NAVO-doden.

Duitsers, zeggen sommige NAVO-partners, zijn niet flexibel genoeg. Nu de situatie in Afghanistan uit de hand loopt moeten ook de Duitsers overal inzetbaar zijn. Dat zijn ze niet. De Bondsdag heeft bepaald dat de Duitse troepen alleen in het noorden gestationeerd mogen worden en slechts bij wijze van uitzondering, in gevallen van nood, hand en span diensten in andere regio’s mogen verlenen.

Het debat kreeg snel een harde ondertoon. Terwijl Amerikanen, Britten en Canadezen sneuvelen, suggereerde een Britse parlementariër, leiden de Duitse soldaten een genoeglijk leven. „Terwijl sommigen thee en bier drinken, zetten anderen hun leven op het spel.” Duitsland kreeg ook het verwijt dat twaalf Canadese soldaten zouden zijn gesneuveld omdat Duitse troepen niet te hulp mochten komen. De Duitse regering ontkende dit met klem. Een Duitse politicus kreeg in Washington te horen: „De Duitsers moeten het doden leren.”

Duitse soldaten zijn bewapende sociaalwerkers, vatte weekblad Der Spiegel het imago van het Duitse leger in het buitenland samen. Duitse soldaten hebben een licentie voor een dorpspolitie. De Duitsers zijn de Bromsnorren van Kabul.

Het is een pijnlijk verwijt. Veel Duitsers vonden na de Tweede Wereldoorlog dat er maar één antwoord kon zijn op de ontsporing van het Derde Rijk: pacifisme. Pas na decennia, en onder druk van het buitenland, ging Duitsland er schoorvoetend toe over om ook met soldaten buiten het eigen grondgebied actief te worden. Sindsdien ziet Duitsland zich als volwaardig, betrouwbaar én vechtend lid van de NAVO.

Toch is het pacifisme nooit helemaal verdwenen, ook niet uit de officiële militaire strategie. Duitse politici, ongeacht politieke kleur, onderstrepen bij elke gelegenheid dat militair ingrijpen alléén nooit zaligmakend is. Militaire acties moeten geflankeerd worden door politieke en sociale maatregelen. Anders zijn ze zinloos. De Bundeswehr heeft in eigen land een zeer goede reputatie. Volgens Der Spiegel is die goede naam alleen te danken aan het feit dat niemand zich realiseert dat Duitse soldaten worden opgeleid om te doden. Als Duitse soldaten daadwerkelijk in een ‘Kampfeinsatz’ worden gestuurd, is het met die populariteit vermoedelijk snel gedaan.

De verbale gifpijl uit de gelederen van het bondgenootschap miste zijn uitwerking in elk geval niet. Ik zal me „energiek verweren tegen pogingen de missie in Afghanistan te splitsen in belangrijke want gevaarlijke [delen], en onbelangrijke want ongevaarlijke [delen]”, zei kanselier Merkel.

Secretaris-generaal Jaap de Hoop Scheffer schoot de Duitsers gisteren te hulp. In boulevardkrant Bild loofde hij de Duitse bijdrage aan de strijd in Afghanistan, evenals de houding van het Duitse leger: „De Bundeswehr doet wat betreft moed en professionaliteit voor niemand onder.”

Eckart von Klaeden, buitenlandwoordvoerder van de CDU/CSU-fractie in de Bondsdag vindt de kritiek „onbeschoft”. . „Duitsland hoeft zich helemaal nergens voor te schamen. We waren de grootste troepenleverancier, we zijn nu nummer drie. Duitsland is wél bereid om te vechten.”

In het kader van ISAF kunnen Duitse troepen volgens Von Klaeden anderen in geval van nood te hulp schieten. „En dat zal Duitsland ook doen.” Verschuiving van troepen is niet logisch, omdat Duitsland dan in het noorden in problemen zou kunnen raken. En een nieuwe troepenmacht ten behoeve van het zuiden is voor hem evenmin bespreekbaar. Duitsland doet al genoeg.

De parlementariër is ervan overtuigd dat de Duitse strategie juist is. „Je moet zowel militair als civiel te werk gaan. Een probleem in Afghanistan is juist dat civiele maatregelen niet genoeg van de grond komen. Denk aan bestrijding van drugsteelt. Als Afghaanse agenten zij aan zij met NAVO-soldaten zouden optrekken, had de bevolking niet zo snel het gevoel met een bezettingsmacht geconfronteerd te zijn. Dáár moet het bondgenootschap zich op richten.”

Duitse troepen in Afghanistan:www.spiegel.de/international/of 95386 naar 7585