Hjärtans Fröjd

Het gaat goed met de koormuziek in Nederland. Op professioneel niveau, maar ook daaronder. Met het amateurmannenkoor The Gents, bijvoorbeeld, dat eerder deze maand terugkwam van een tournee in Japan. En zeker ook met het Nationaal Jeugdkoor. Dat bestaat uit twintig meisjes tussen de 16 en 26 – deels gevorderde amateurs, deels conservatoriumstudenten. Bijna allen zijn ze doorgestroomd uit het ook al zo uitstekende Nationaal Kinderkoor, dat twee weken geleden zong met de Berliner Philharmoniker o.l.v. Simon Rattle, die zich daarop onmiddellijk aanbood als beschermheer.

Al die verdiensten komen op rekening van koordirigent Wilma ten Wolde, die niet in de schijnwerpers staat op de eerste cd van het Nationaal Jeugdkoor. Hjärtans Fröjd is gewijd aan een breed scala aan koormuziek, vooral uit Scandinavië. Het koor wordt mede daarom geleid door de Zweedse éminence gris van de koormuziek, Eric Ericson (88). Ondanks de ruim zes decennia leeftijdsverschil met de zangeressen laat Ericson het koor optimaal glanzen in alle soorten van expressie; donker in Iltatunnelma van Toivo Kuula maar ook subtiel, humoristisch en teder in Poulencs Petites Voix. Indrukwekkend is de strakke perfectie in Raatavaara’s complexe Lorca Suite. En steeds is er die frisse, wendbare klank, gepaard aan hoorbaar plezier en professionele discipline.

Mischa Spel

Hjärtans Fröjd, Wereldomroep, VTN – 20061; Inl.www.nationaaljeugdkoor.nl