Je kunt er ook op als je slaapjes in je ogen hebt

Omdat ik net een boek geschreven heb, en omdat ik dat boek aan de man wil brengen (van de royalty’s moet ik immers een omvangrijke kat onderhouden), laat ik mij af en toe interviewen door ‘de media’. Iemand moet de media bezighouden, en nu de lijsttrekkers het niet meer doen, doe ik het maar.

Zo vond ik mezelf op zondagmorgen om half acht in de NCRV-radiostudio te Hilversum. Radio is een mooi medium; je kunt er ook op als je slaapjes in je ogen hebt, je haar een vogelnestje nadoet en je outfit de pyjama benadert. In de studio leerde ik een fenomeen kennen: Krijn. Krijn is de vaste tuinman van de NCRV-radio. Hij geeft zeer vroeg op de zondagochtend advies over planten en bloemen. En ook over mest, maar daar kom ik zo op terug.

De redacteur vertelde me over Krijn terwijl ik zat te wachten. Ik kon Krijn zien door het studioraam, en ik hoorde zijn stem door de speakers. Hij zag eruit alsof hij al uren op was en reeds enkele struiken vorstvrij had ingepakt.

Vanwege mijn zorgelijke natuur begon ik onmiddellijk te stressen voor Krijn. Zouden er op dit uur wel mensen bellen? En het was live – wat als Krijn het even niet wist? Deze stress bleek onnodig. Krijn wist alles. En er waren veel bellers: oudere vrouwen die alles wat Krijn zei, ademloos tot zich namen. De vrouwen waren goed voorbereid. Als Krijn vroeg: „Is uw Aliotosia smal- of breedbladig?”dan riepen ze meteen: „Breedbladig!”Alsof ze meededen aan een plantenkwis waarbij snel reageren geboden was.

Eén stokpaardje had Krijn wel: mest. Hij vroeg steeds wat voor mest de vrouwen in kwestie gebruikten, en dan ontmoedigde hij ze over die specifieke soort mest. Dit deed Krijn, begreep ik tussen de regels door, omdat hij zelf een kleine mestbusiness runt, naast zijn tuinmanschap en werkzaamheden als radio-personality. Ik gaf Krijn groot gelijk. We hebben allemaal iets te verkopen. Uiteindelijk waren er zoveel bellers voor Krijn dat sommigen een week moesten wachten, tot hij weer op de radio was.

Toen ik wegreed uit Hilversum en de zon een beetje opkwam, voelde dat minder desolaat dan de heel vroege ochtend meestal voelt. Er waren al veel mensen op, wist ik nu. Mensen met vragen. Vragen over planten. En Krijn zou ze allemaal helpen.

Aaf Brandt Corstius

Lees alle columns van Aaf op:www.nrc.nl/aaf