‘Geen gêne voor eigen traditie’

Nederlanders moeten zich minder generen voor hun eigen christelijke traditie. Dat vinden de migrantenkerken in Nederland. Niet alleen in kerkdiensten en het persoonlijk pastoraat, maar ook naar buiten toe moeten ze er weer voor durven uitkomen. Het is een van de aanbevelingen van de gezamenlijke migrantenkerken, verenigd in SKIN (Samen Kerk in Nederland), en de Raad van Kerken. Zaterdag presenteerden zij in de Scots International Church in Rotterdam de brochure Wij horen bij elkaar, over kerken, geloof en integratie. In een oproep aan de Nederlandse kerken stellen ze: „Draag – meer dan tot nu toe – bij aan het bevorderen van het onderling vertrouwen tussen burgers en aan het vertrouwen in de toekomst, die immers in Gods hand ligt.”

De migrantenkerken, die circa 800.000 allochtone christenen in Nederland vertegenwoordigen, waarschuwen de overheid voor ‘staatsatheïsme’, dat voortkomt uit angst voor religieuze spanningen. De overheid moet juist de maatschappelijke betekenis van kerken en moskeeën onderkennen. „Neem religie serieus en train ambtenaren en beleidsmakers zodat ze meer weten van en begrip kunnen opbrengen voor mensen met een religieuze overtuiging. De scheiding kerk-staat impliceert niet dat religie geen rol zou mogen spelen in het publieke domein.”

Veel onbegrip tussen autochtone Nederlanders en immigranten heeft te maken met de doorgeschoten secularisatie, die ook de kerken in haar greep heeft gekregen, zo lieten diverse vertegenwoordigers van buitenlandse kerken blijken. Ola Asubario, voorganger van Glorious Chapel International in de Rotterdamse wijk Lombardijen, wees op de maatschappelijke betekenis van het geloof: „De overheid kan het gedrag van mensen niet veranderen. Kerken kunnen dat wel. Mensen zien het als het in een gemeenschap goed gaat. Wij proberen als kerk aanstekelijk te zijn door ons gedrag.”

Ds. Bas Plaisier, secretaris van de Protestantse Kerk in Nederland constateerde dat geloof en religie, die naar de rand van de samenleving waren verbannen, nu mede dankzij de migranten weer aan betekenis winnen.