Rachel Corrie

Heb de afgelopen weken geschreven over bankiers in New York die gemiddeld 8.300 dollar per week verdienen, over financiële instelling Morgan Stanley die zich voor het karretje van de nieuwe Will Smith-film heeft laten spannen, over de grootste luchtvaartmaatschappij-in-wording Delta/US Airways en over de Amerikaanse economie die zich verder afsluit voor het buitenland nu de Democraten de macht in het Congres hebben veroverd - maar één zin kan ik maar niet uit mijn hoofd krijgen:

rachelcorrie.jpgDe 23-jarige Rachel Corrie stierf onder een bulldozer in Gaza.

Ik schreef er voor de krant van vandaag over. Samengevat: Rachel was een Amerikaanse, vond dat ze Palestijnen moest helpen en vertrok naar Gaza om het vernietigen van huizen tegen te gaan. Ze overleed (kijk hier naar een korte documentaire over Rachel in Gaza) en een Britse journaliste en acteur Alan Rickmann (Love Actually, Sense and Sensibility) maakten op basis van haar dagboeken en e-mails (lees hier die mails) aan ouders en familieleden een toneelstuk: My name is Rachel Corrie.

Daarmee is het verhaal nog niet ten einde. Het stuk was succesvol in Londen (de hoofdrolspeelster werd bekend van haar zoen met Madonna op het toneel).

Maar toen het stuk naar New York zou komen, schrok het theater in kwestie. Joodse vrienden hadden gezegd dat dit wel heel slecht zou vallen, een stuk in New York met kritiek op Israël. Het stuk werd ‘voor onbepaalde tijd’ uitgesteld, zo besloot het theater. Censuur!, schreeuwden anderen. Nu, een half jaar later, heeft een ander theater het overgenomen en wordt het stuk alsnog tot eind december opgevoerd.

Ik sprak met Rachels ouders. Hun dochter is nu drie jaar dood. Craig en Corrie wilden graag samen met me aan de telefoon, zaten elk in een andere kamer en vulden elkaar aan als de ander even een moment voor zichzelf nodig had.

„Dat dit gebeurde”, zei Craig toen hij het over de censuur had, „is symptomatisch voor wat er gebeurt in de VS als je niet honderd procent achter Israël staat. Mijn dochter stond voor een bulldozer om een familie te beschermen. Was een beetje lef van de theatermakers te veel gevraagd?”