Mylène d’Anjou buit in ‘Niet van gisteren’ al haar talent uit

Voorstelling: Niet van gisteren, door Mylène d’Anjou. Gezien: 24/11 in De Meerse, Hoofddorp. Tournee t/m 23/5. Inl. 071-5133985, www.harrykies.nl

Mylène d’Anjou is zwanger, zegt ze, en dat roept in haar het verlangen op te weten waar ze zelf vandaan komt. „Ik ben de oermoeder van dit kind,” stelt ze vast. „Ik ben de oorsprong. Bij mij begint een nieuw verhaal – en ik ben als de dood dat ik geen tekst heb.”

Ze verlangt, kortom, naar een verleden. En daarover gaat haar nieuwe voorstelling Niet van gisteren, die gisteravond in première ging. Over het verleden dat ze al of niet bij elkaar heeft verzonnen, en verder natuurlijk ook over wat die zwangerschap nog méér met haar doet. Opeens tranen met tuiten huilen bij een herhaling van Calimero, bijvoorbeeld.

Tot dusver heeft Mylène d’Anjou zes soloprogramma's gemaakt van wisselende kwaliteit. Soms mooi in balans, soms ook wat stuurloos. Ze heeft veel talenten, waaronder een hoogst expressieve voordracht, meer dan genoeg flair om contact met het publiek te leggen, en een zangstem die kan koesteren en ook ijle hoogtes weet te bereiken.

Ze is een van de beste zangeressen onder de cabaretières van tegenwoordig. Het lukte haar echter niet altijd om met al die kwaliteiten een gaaf programma te maken. Maar nu wel.

In deze voorstelling, die ze samen met regisseur Dick van den Toorn heeft geschreven, schuift alles als vanzelfsprekend in elkaar. Van een in hoog-Haags voorgedragen reisjournaal uit 1860 over een Nijl-expeditie tot en met de sfeerverhogende praatjes met het publiek. Van een schilderachtig vondelingenverhaal tot en met het komisch getypeerde optreden van een Rotterdamse schoolpleinmoeder. Plus een handvol stemmige liedjes van eigen hand, op muziek van haar begeleider Erik de Reus, en het met intens genot gezongen I'm feeling good van Nina Simone. Het lijken losse nummers, maar hier is er een eenheid van gemaakt. Een kleinood, dat is het.