Kiezen voor waterstof is kiezen voor kernenergie

In NRC Handelsblad van 18 november verhaalt redacteur Remmelt Otten van zijn reisje naar Berlijn waar hij een ritje van 200 km heeft mogen maken in een BMW hydrogen 7, een auto die zonder de waterstofinstallatie slechts 170.000 euro kost. Hij zingt er de lof over, maar signaleert toch een paar probleempjes. Zoals het ontbreken van een distributienetwerk voor waterstof.

Dat er wellicht ook een probleem is met de productie van waterstof, voelt hij ook wel aan, maar hoe groot dat probleem is, blijft verborgen.

Windmolens en zonnewarmte, die worden door hem als duurzame energiebronnen voor de productie van waterstof aangeduid. Voor zonne-energie moet men echter naar zuidelijker landen en dan ontstaat vanzelf een transportprobleem. Windenergie via elektrolyse van water lijkt mooi, maar, jammer, het rendement is veel te laag. Nu wordt waterstof geproduceerd uit koolwaterstoffen, dus uit fossiele brandstof. Daarom, helaas voor hen die dat niet willen, de enige begaanbare weg naar grootschalige waterstofproductie zonder CO2-emissie is een met helium gekoelde hoge temperatuur kernreactor. Dan kan men die hoge temperatuur gebruiken voor directe dissociatie van waterdamp in zuurstof en waterstof. Daarom is kiezen voor een waterstofeconomie impliciet kiezen voor kernenergie.