Dronken mijters! Het beunklazenseizoen is geopend

Een hulpsinterklaas inhuren op 5 december? Voorkom kinderleed en controleer of Sint een keurmerk heeft, schrijft Roos Ouwehand

KEURIGE HULPSINT leest in het grote boek (links) en student-Sint in weinig vertrouwenwekkend pak Foto Vincent Mentzel/ Hollandse Hoogte Nederland, Amsterdam, december 1995 Man poseert voor de foto samen met Sinterklaas op sandalen op de Dam. Foto: Leo van der Noort/Hollandse Hoogte 00057146 Hollandse Hoogte

Begin november valt er een foldertje in de bus. ‘Sint komt ook naar IJburg’ staat erop. Voor 28 euro brengt Hij samen met twee pieten een huisbezoek van een kwartier. ‘We hebben 14 jaar ervaring en drinken niet’ belooft het kaartje. Geen adresgegevens, alleen een 06 nummer. Argwanend probeer ik op internet meer informatie over deze handel te vinden. Op een van de vele Sinterklaassites (www.sinterklaas-huren.nl) bieden hulpsinten en pieten uit het hele land zich tegen betaling aan. De prijzen lopen niet erg uiteen, een bezoek van twintig minuten kost ongeveer 20 euro, voor twee pieten. Voor dertig tot vijfendertig euro komt Sint ook mee. Ook een ‘strooibezoekje’ behoort in enkele gevallen tot de mogelijkheden (kloppen, strooien en vullen, tien euro, inclusief snoepgoed). Voor bedrijven en verenigingen gelden hogere tarieven.

Zijn de kinderen nog klein, dan is er meestal wel een opa bereid om met behulp van een gehuurde tabberd en een zak watten voor Goedheiligman te spelen. Met oudere kinderen, is dat risico vaak te groot (‘Mamma, Sint heeft net zo’n bril als oom Henk’). Een hulpsint inhuren kan dan uitkomst bieden. Verhalen over alcoholmisbruik, kinderbangmakerij en andere misstanden zijn echter legio. Hoe voorkomt men, dat op 5 december een huiskamer vol gelovige jeugd geconfronteerd wordt met een lallende, naar sigarettenrook stinkende amateur?

sinterklaaskeurmerk

Twee instellingen die het beste voor hebben met het Sinterklaasfeest, hebben hun eigen keurmerk in het leven geroepen om dit soort teleurstellingen te voorkomen. De Stichting Vrienden van Sinterklaas (SVVS) beoordeelt organisaties op kwaliteit, betrouwbaarheid en vakbekwaamheid. Kleding moet er netjes verzorgd uitzien, de schmink moet in orde zijn en gemaakte afspraken dienen te worden nagekomen. Ook Het Sint Nicolaasgenootschap Nederland (SNG) deelt, na het volgen van een cursus, certificaten uit aan diegenen die op serieuze en verantwoorde wijze met het Sinterklaasfeest bezig zijn.

De Supersint, die opereert in Almere en omgeving en door de Gooi en Eemlander is uitgeroepen tot 'Mooiste Sint van de Regio', heeft de keurmerken niet aangevraagd. „Ik geloof er niet zo in. Je moet dan zo’n cursus volgen. Maar of dat dan werkelijk voorkomt dat mensen laveloos voor de deur staan moet je natuurlijk nog maar afwachten”.

Zelf neemt hij zijn uit de hand gelopen hobby uitermate serieus: „Sinterklaas moet je zijn. Het is een vak. Het is theater. Als je het goed wil doen, hou je er ook geen cent aan over. Een Sinterklaas staat of valt bij z’n uitdossing. Het haarwerk dat ik draag kost al 2500 euro. Mijn kostuum is op maat voor me gemaakt. Mijn vader speelde vroeger al voor Sint en op een gegeven moment heb ik het overgenomen. Ik vind het een fantastisch feest. Drie weken voor 5 december verandert Nederland in een gigantisch amateurpodium, tienduizenden mensen zijn dan tegelijkertijd aan het toneelspelen, dat vind ik altijd een bijzonder idee”.

De vele 'beunklazen' zijn hem een doorn in het oog. „Dronken studenten die voor 75 euro een lelijk pak huren om makkelijk een paar centen te verdienen. Het ziet er niet uit. En denk maar niet dat kinderen dat niet zien. Laatst hoorde ik over een Sint die vanaf het moment dat hij binnenkwam op zijn horloge zat te kijken en te roepen dat ie echt weer door moest. Dramatisch.”

gymschoenen

Rene Toonen, van het Sint Nicolaasgenootschap, erkent de problemen. Van mensen die lid zijn van zijn club en de moeite doen om zo’n curcus te volgen kun je verwachten dat ze hun rol serieus nemen, maar garantie biedt het niet. „En er lopen inderdaad een hoop prutsers rond. Oude versleten kleren, gymschoenen onder hun mantel. „Hé, een beetje respect voor die oude meneer”, denk ik dan. Het erge is, als we klachten krijgen, kunnen we daar als vereniging helemaal niks tegen doen.”

Zijn collega Erik Voors van de SVVS constateert nog een ander probleem: „Door die wildgroei krijg je zoveel verschil in kleding en in speelstijl dat er sneller twijfels komen. Vroeger geloofden kinderen tot hun negende, tegenwoordig is het met zeven wel afgelopen. Maar ja, iedereen wil tegenwoordig z’n eigen Sint over de vloer. Het is een trend. Terwijl ik vaak denk; je doet je kleintjes d’r geen plezier mee. Die vinden het doodeng. Geef een bons op de ruit en vraag de buurman of ie de cadeautjes voor de deur zet. Snoepjes erbij. Dat is voor kleine kinderen het mooiste sinterklaasfeest en zo hou je de illusie in stand".

Naast voorzitter van het SGN is Toonen zelf ook al 26 jaar hulp-Sint: „Vaste adressen. De school van m’n kinderen, dat soort dingen.” Ook hij doet het voor de lol en speelt amper quitte. „Die school had een Sinterklaaskostuum in de kast hangen, waar elk jaar een andere vader in gehesen werd. Dus het ene jaar staken daar twee stukken been onderuit en het jaar daarna sleepte alles over de grond. Dat kon ik niet aanzien. Toen heb ik gezegd, ik regel het wel. Zo’n school heeft een feestbudget van 175 euro. Ik vind het leuk om op een paard te komen, kost 180 euro. Dan leg ik zelf bij."

Verhalen over Sint die bij elk bezoekje een borreltje krijgt ingeschonken en na dertien adressen niet meer uit z’n woorden komt, hoort hij vaak. Zelf drinkt hij op dagen dat hij werkt maar een paar slokjes water: „Ik heb rond 5 december een strak schema. Als je met zo’n kostuum aan naar de wc moet, ben je zo een half uur verder”.

Wat er nou veranderd is in al die jaren? „Die tv-series, die je allemaal moet bijhouden. Elke zender heeft er tegenwoordig wel één. Dat kost me enorm veel tijd. Gelukkig heb je in het weekend van die weekoverzichten. Als kinderen ernaar vragen moet je natuurlijk wel weten waar ze het over hebben.

„Ach, het is gewoon een geweldig feest”, verzucht hij. „Daarom kan ik me ook zo boos maken als iemand er met de pet naar gooit. Zo’n gast die ineens een lucratiever klusje aangeboden krijgt en dan niet afzegt. Laatst belde een vrouw om me te boeken. Die smeekte me bijna: „U komt toch wel hè? Hadden ze vorig jaar zitten wachten, met een huis vol kinderen: neefjes, nichtjes, buurkindjes. Was Sint niet op komen dagen. Hartverscheurend.”