Vol zelfspot opgetekend eigentijds sprookje

Aaf Brandt Corstius: Het jaar dat ik 30 werd Uitgeverij Arena, € 15,95

In Het jaar dat ik 30 werd verhaalt nrc.next-columniste Aaf Brandt Corstius over haar knipperlichtrelatie met Meneertje. Na jaren van op en neer vliegen tussen Amsterdam en New York, waar haar ‘bindingsangstige’ geliefde woont, is het tijd voor grote gebaren: samenwonen, kinderen krijgen en – nou ja, dat. Brandt Corstius geeft haar baan op en laat zich door haar collega’s uitzingen op de tonen van ‘New York, New York’, om aldaar in een naargeestig flatje – samenwonen zit er nog niet in – teleurgesteld te worden door Meneertje die er nooit voor haar is.

Even dreigt Brandt Corstius een soort Bridget Jones te worden (voornemen voor het nieuwe jaar: geen foute mannen meer), maar gelukkig leert ze van Sex and the City. En wel van de scène waarin Miranda na een klaagzang over een vriendje van een man te horen krijgt: „He’s just not that into you.” Dat is een stuk realistischer dan de raad van haar vriendinnen: „Je bent gewoon te slim/mooi/succesvol voor hem”, krijgt ook Brandt Corstius door. Ze breekt met Meneertje Knipperlicht, en gaat terug naar Amsterdam, ‘waar je tenminste nog door een verregende Weesperstraat kunt fietsen terwijl iemand zonder aanwijsbare reden „Hoerrr!” naar je roept.’

Een eigentijds sprookje met onbestemde afloop – met Meneertjes Knipperlicht weet je het tenslotte maar nooit – opgetekend met de geestige, eerlijke en met zelfspot geslepen pen van Brandt Corstius. Vol rake typeringen als: „Mijn haar wapperde onder mijn helm, ik gilde woorden als ‘jong!’ en ‘vrij!’ en voelde me mad, bad and dangerous to know.’’

De uitgever meldt dat het boek werd samengesteld uit teksten die eerder verschenen in Folia, NRC Handelsblad en het Parool. Daardoor is het soms geen coherent geheel, maar het leest overwegend lekker weg. Het jaar dat ik 30 werd zou het prima doen op het strand, met een glaasje Prosecco erbij, maar op de bank met een kop thee is het ook fijn.