Omvalvingerverf

Vingerverf moet vies smaken, mag geen eczeem geven en gulpt niet uit de pot.

Kind gooit een pot vingerverf om op het damasten tafelkleed van tante. Tante gilt. M’n kleed! De verf gulpt eruit.

Zo lijkt het. Maar, verrassing, hij blijft op de rand van het potje hangen. Tante laat haar hart weer los en zet de pot verf rechtop. De feestdagen zijn gered.

Het is lastig om in de krant te komen met goed nieuws. Nog erger, met geen nieuws. Het werd zopas naar de media verzonden maar niemand die ervan opkeek: met vingerverf uit Enschede is niks aan de hand. Dachten we dan van wel? Nee, maar het stond in een rapport van de Voedsel en Waren Autoriteit.

Actueel zijn ze niet, rapporten van de VWA. Ze komen zo laat vaak. Je kindje ziet al een jaar groen omdat het, denk je, een pot vingerverf heeft leeg gelikt omdat het zo goed smaakte. Kan niet, lees je nu pas, want vingerverf is bij wet verplicht vies van smaak en mag ook niet lekker ruiken.

Anderhalf jaar geleden begon de VWA vingerverven in te kopen. 24 verschillende. De inspecteurs deden het lopend, want het inslaan op adressen in het hele land duurde drie maanden.

Het onderzoek tot aan de publicatie van het rapport vroeg daarna meer dan een jaar en je hebt er als ouders en peuterspeelzaalhouder niet veel aan want je komt niet te weten welke verf niet deugt. Het enige wat je mag weten is dat de VWA een paar waarschuwingen gaf aan fabrikanten en importeurs.

Het kan zijn dat zo’n verf niet vies genoeg was volgens een Warenwetbesluit uit 2002, of dat er ietsje te veel conserveermiddel in zat, of dat niet alle ingrediënten op de verpakking waren vermeld. Conserveermiddelen moeten erin want kinderen zitten met ongewassen vingertjes in de waterverf die in de kortste keren een poel wordt van bacteriën als het conserveermiddel ze niet zou vermoorden (de bacteriën). Maar te veel conserveermiddel en stoffen die niet op de lijst van toegelaten middelen staan mogen niet. Dan krijgt het kindje mogelijk eczeem.

Volgens het VWA-rapport zijn „de laatste jaren” drie klachten binnengekomen van gevallen van huiduitslag, toegeschreven aan vingerverf. Dat is weinig als je bedenkt dat in een jaar tijd ongeveer 100 procent van alle kindjes van 3 tot 5 op z’n minst met vijf vingers in een pot vingerverf heeft gezeten. De VWA zegt in het rapport ook dat allerminst duidelijk is of de huiduitslag ook werkelijk aan de verf te wijten was. Reden tot zorg over dit speelgoed was er niet. Toch anderhalf jaar mee in de weer geweest. SES Creative in Enschede is er blij mee; de fabrikant van stoepkrijt, boetseerklei en kinderverven vraagt aandacht voor het VWA-rapport. Omdat SES Creative er goed af komt. Geen waarschuwing gekregen uit Den Haag, alles dik in orde.

SES (van Selectief Educatief Speelgoed) was groot in stoepkrijt, verloor terrein aan de Chinezen, maar is nog bij lange na niet door China verslagen in de vingerverf. Het is het best verkochte product en wordt over de hele wereld geëxporteerd. Wist de fabrikant zelf dat zijn verf niet uit een omgevallen pot loopt? Opgebeld. Nee, hij maakt al dertig jaar vingerverf maar tot vandaag had hij geen idee.

Wouter Klootwijk