Iets in de orde van Sinterklaas of 4 mei

Dachten we dat we alle opwinding achter ons hadden, maar nee. Na de verkiezingen stoomden we gisteren in één moeite door naar de Nationale Dag van de Cateringmedewerker.

De Nationale Dag van de Cateringmedewerker was nieuw voor mij, maar ik hoorde er zoveel radiospotjes over, en Agnes Jongerius was er zo druk mee dat ik begon te vermoeden dat het een belangrijke dag moest zijn. Iets in de orde van Sinterklaas of 4 mei. Dus nam ik rustig de tijd om de naam van de site www.nationaledagvandecateringmedewerker.nl in te typen, en keek mijn ogen uit. Wist u dat er wel 17.000 cateringmedewerkers in Nederland zijn, die per jaar zoveel koffie en thee zetten ‘dat dit omgerekend zou neerkomen op een koffietafel van zo’n twintig vierkante kilometer’? Ik sloot mijn ogen en probeerde me een koffietafel van twintig vierkante kilometer voor te stellen – vier kilometer breed en vijf kilometer lang, dacht ik zo – maar een heel beeldend beeld wilde het niet worden.

Dan maar kijken wat er van mij verwacht werd, als non-cateringmedewerker. Ik herinnerde me de Secretaressedag van een paar jaar geleden, toen ik nog op kantoor werkte. Daarbij kon je volstaan met het overhandigen van een artistiek boeket. Het verhaal deed toen de ronde dat sommige bazen hun secretaresse een boeket voor zichzelf lieten bestellen op Secretaressedag. Geláchen dat we hebben om dat verhaal, op kantoor! Daar zijn nationale feestdagen natuurlijk voor – de mooie herinneringen die elk jaar weer worden opgehaald.

Van mij werd op de Nationale Dag van de Cateringmedewerker verwacht dat ik ‘een extra blijk van waardering’ zou geven. Maar hoe? Ik bekeek impressies van eerdere jaren. In 2005 hadden mensen waardering getoond door ‘langs te lopen voor een compliment’. En: ‘Tijdens de lunch glimlachten velen hun tanden bloot’. Angstaanjagend, maar vriendelijk. Ook gaven werkgevers hun medewerkers schorten met daarop de tekst ‘Nationale Dag van de Cateringmedewerker 2005’.

Dat klinkt al bijzonder, maar het jaar daarvoor was de Nationale Dag van de Cateringmedewerker nog mooier. Toen was er een cateringlied, op de melodie van Heb je even voor mij. Ik citeer: ‘Duizend kroketten (Owejoo)/Mooie buffetten (Owejoo)/En u zorgt steeds weer (Owejoo)/Voor een prettige werksfeer (Owejoo)’.

Ik prees me weer eens gelukkig dat ik freelancer ben, en dat er geen baas, branche of vakbond is die zijn goede bedoelingen op me wil loslaten.