Duitse banken in EADS

De regering in Berlijn heeft druk uitgeoefend op de Duitse banken om een sleutelbelang in EADS te kopen. Daar lijkt het althans wel op. Er is immers geen enkele andere reden waarom de banken een deel van het ongewenste belang van 7,5 procent van DaimlerChrysler in het worstelende luchtvaartconcern zouden willen overnemen. Banken als Deutsche Bank en Commerzbank hebben het grootste deel van het afgelopen decennium precies het omgekeerde gedaan: zij maakten een einde aan de kruisverbanden die het oude Duitse kapitalisme karakteriseerden.

Als het plan slaagt, komt het erop neer dat er nog steeds een groot ‘Duits blok’ in EADS zal bestaan, als tegenwicht tegen het belang van de Franse staat. Dat is duidelijk belangrijk voor Berlijn in een tijd waarin EADS op het punt staat een pijnlijke sanering te ondergaan. De Duitse regering wil niet graag dat de bijl wordt gezet in de Duitse arbeidsplaatsen bij het concern.

Maar dit streven naar gelijkwaardigheid heeft wel een prijs: de waarde van het belang van DaimlerChrysler is ongeveer 1,4 miljard euro. De kosten van deze investering zullen worden verdeeld tussen Duitslands beursgenoteerde en in staatseigendom verkerende banken. De EADS-aandelen kunnen zelfs in handen worden gelegd van een houdstermaatschappij, waarbij de economische rechten worden doorverkocht aan andere beleggers, terwijl het stemrecht bij de banken blijft. Het idee, zoals de hoofden van de Commerzbank en Deutsche Bank hebben benadrukt, is dat de transactie economisch zinvol is voor hun aandeelhouders – of op z’n minst ‘waardeneutraal’. Misschien lukt dat ook wel.

Regeringen doen soms een beroep op banken om in dergelijke ‘noodgevallen’ de helpende hand toe te steken. Maar voor een actieve cavalerie zijn gezonde paarden nodig, en Duitslands beursgenoteerde banken verkeren niet in blakende gezondheid. In vergelijking met de Europese branchegenoten is de sector de afgelopen tien jaar gekrompen of overgenomen door concurrenten. Kortom: de sector heeft behoefte aan hulp. Het zou verrassend zijn als de regering in Berlijn de banken geen wederdienst zou bewijzen.

Die zou kunnen bestaan uit de versoepeling van de vastgoedwetgeving waarvoor de banken hebben gelobbyd, of uit een versnelde invoering van de hervormingsmaatregelen die een snellere consolidatie van de Sparkassen (spaarbanken in het bezit van de overheid) mogelijk maken. Maar dat is een buitengewoon delicaat onderwerp, waarvoor wel eens meer dan 1,4 miljard euro nodig zou kunnen zijn om het op de agenda geplaatst te krijgen.

John Paul Rathbone

Voor meer commentaar uit Londen: www.breakingviews.com.Vertaling Menno Grootveld