Bij de film 2

Hoe word je een filmster? Hoe moet je huilen op bevel? Wat gebeurt er op de set? Deel 2: filmen is wachten.

Als je filmster wil worden, moet je vroeg op, meestal al om een uur of zes. Als je aankomt op de set (zo heet de plek waar een film gemaakt wordt) ga je eerst naar de make-up-afdeling. Daar gaat iemand aan je haar frutselen en smeren ze van alles op je gezicht. Als je een beetje bleek bent, maken ze je met make-up wat bruiner en als je een pukkel hebt, verbergen ze die met een speciaal stiftje. Daaroverheen komt poeder, zodat je niet gaat glimmen als je straks onder de filmlampen staat. Dan trek je de kleren aan die voor je rol zijn uitgezocht en ben je helemaal klaar.

Vaak moet je dan nog heel lang wachten. En dan ga je je vreselijk vervelen, teveel snoepen en je afvragen waarom je nou om zes uur op moest. Ze zeggen wel eens: filmen is wachten. Wen d’r maar aan. Neem een boek mee. Eet niet alleen maar bounties maar ook af en toe een appel. Of bel iemand op (Ik zit hier op de filmset en ik vervéééél me zo).

En je moet nog veel meer. Je moet je tekst kennen en dan spelen dat – dus net doen alsof – je iemand heel aardig vindt, terwijl diegene misschien net iets stoms tegen je heeft gezegd. Of je moet doen alsof het zomer is, terwijl je met blote benen in de decemberwind staat te bibberen. Of voor een reclame twintig keer vrolijk in een boterham met pindakaas happen, terwijl je dat helemaal niet lust. Gelukkig valt daar meestal wel wat op te verzinnen. Ik moest een keer een haring eten en dat vind ik erg vies. Toen hebben ze er één nagemaakt van marsepein.

Kan je ondanks al dat ‘moeten’ niet wachten om in een film mee te spelen? Lees dan volgende week hoe je dat moet aanpakken.