Ghanese vluchteling op bezoek bij een boekenclub

Sc`ene uit Maybe Sweden Maybe Sweden. Regie: Margien Rogaar. Met: Matijs Jansen, Walter Bart, Marleen Scholten. **** scene uit de film Maybe Sweden FOTO: Cinema Delicatessen Cinema Delicatessen

Maybe Sweden. Regie: Margien Rogaar. Met: Matijs Jansen, Walter Bart, Marleen Scholten.

Films als Maybe Sweden zouden hier meer gemaakt moeten worden. Gewoon, met een goed idee, een groep creatieve mensen en een realistisch oog voor de manier waarop de werkelijkheid zich dramatiseren laat. Maybe Sweden sluit aan bij een manier van filmen die in Argentinië, Duitsland of Iran heel gewoon is.

Maybe Sweden heeft hetzelfde uitgangspunt als ‘De hel’ van Sartre: neem een groep mensen, isoleer ze op een bepaalde locatie en laat het maar broeien en borrelen totdat het overkookt. Margien Rogaar werkte voor haar speelfilmdebuut samen met acteursgroep Wunderbaum, die na het vertrek van Johan Simons besloot zonder regisseur verder te gaan. Rogaar en Wunderbaum trokken naar een Spaanse villa om daar een speelfilm te ontwikkelen die losjes gebaseerd is op hun voorstelling Welcome in my backyard waarin een woongroep een groep uitgeprocedeerde asielzoekers opneemt. In Maybe Sweden werd dat een leesclub op vakantie die zijn dagelijkse routine opeens doorbroken ziet door de komst van een Ghanese vluchteling. Hoe je daarmee moet omgaan lees je niet bij Kafka of Koolhaas. Dat is Houellebecq in de praktijk. En het eindresultaat is meer Generatie X dan Giphart. Op een onderkoelde manier brachten Rogaar en Wunderbaum de absurditeit van de situatie aan de oppervlakte, met een pijnlijk inkijkje in de Westerse goede-bedoelingen-mentaliteit. Rogaar heeft bovendien een scherp fotografisch oog, dat wel wat doet denken aan François Ozons röntgenfoto’s van moderne burgerlijke normen in Swimming Pool of 5 x 2.

Maybe Sweden is verre van perfect, daarvoor is de film van plot tot montage nog te rudimentair. Maar hij is net zo verfrissend als Zusje ooit was.

www.cinemadelicatessen.nl of 65380 naar 7585