Geldwolf en de parodie

Wat u gisteren gestemd heeft, weet ik niet. Wat ik wel weet is dat alle zetels onmiddellijk uit de Kamer verwijderd moeten worden. Sloop het blauwe meubilair en vervang het, desnoods door Ikea-fauteuils. Dat bespaart een hoop geld.

De ontwerper van de zetels, Pi de Bruijn, wil namelijk duizend euro cashen voor elke keer dat zijn stoel wordt afgebeeld. De Partij voor de Dieren, die de stoel op een poster toonde, stukgekrabd door een kat, is nu doelwit van Pi’s geldwolverij.

Afgezien van het feit dat het schandalig is om geld te vragen voor het afbeelden van het icoon van de democratie – in verkiezingstijd haast onvermijdelijk – en afgezien van het feit dat het onvergeeflijk lomp en barbaars is om ’s lands liefste en onschuldigste partijtje op zo’n onredelijke manier aan te pakken, heeft Pi ook nog geen poot om op te staan.

„Cultuur is om m’n reet mee af te vegen”, dichtte Gerrit Komrij ooit als parodie op een gedicht van J.C. Bloem. Hebben de erven Bloem een stevige schadeclaim naar Komrij gestuurd? Natuurlijk niet. Wie geparodieerd wordt, moet zich vereerd voelen. Alleen mensen met een volstrekt gebrek aan beschaving sturen zo’n claim.

Die ook nog eens zinloos is. Paul Cliteur, rechtshoogleraar en lijstduwer van de Partij voor de Dieren zal het vast kunnen uitleggen: artikel 18b van de Auteurswet. Die luidt: „Als inbreuk op het auteursrecht op een werk van letterkunde, wetenschap of kunst wordt niet beschouwd de openbaarmaking of verveelvoudiging ervan in het kader van een karikatuur, parodie of pastiche.”

Hierbij roep ik kunstenaars op om zoveel mogelijk parodieën en pastiches te maken op het werk van architect Pi de Bruijn. De Kalvertoren, de Heineken Music Hall, de Amsterdamse Pathé-bioscoop. Leef u uit!

Wat u gisteren gestemd heeft weet ik niet. Ik stemde op de Partij voor de Dieren. Net als Harry Mulisch. Al schreef hij ooit: „De wil tot het in stand houden van de democratie kan tot de atoomkatastrofe leiden” (uit: Wenken voor de jongste dag). Maar dat was vast een parodie.

Christiaan Weijts

Winnaar Anton Wachterprijs 2006 met zijn boek Art. 285b.