‘Bulgarije en Roemenië succesvol’

Het Europees Parlement stemde vanmorgen in met toetreding van Bulgarije en Roemenië tot de EU op 1 januari. Verdiend, vindt de Britse Conservatieve parle-mentariër Vanorden.

Mark Kranenburg

Ook leden van het Europees Parlement hebben vanmorgen ingestemd met de toetreding van Roemenië en Bulgarije tot de Europese Unie. Een formaliteit, want de EU-regeringen hebben dat al eerder gedaan.

De Britse Conservatieve europarlementariër Geoffrey Vanorden schreef voor het Europees Parlement een positief advies over Bulgarijë naar aanleiding van de bevindingen die de Europese Commissie eerder deed.

Volgens de Commissie was Bulgarije op de goede weg, maar waren de geëiste hervormingen nog niet allemaal doorgevoerd. Zo was de aanpak van corruptie nog onder de maat. Ook moest de onafhankelijkheid van de rechtspraak beter worden gegarandeerd. De commissie blijft de nieuwkomers in de Europese Unie de komende tijd dan ook extra streng volgen. Voor Vanorden is er geen reden om het EU-lidmaatschap van beide landen verder uit te stellen.

Bulgarije en Roemenië hebben nog niet aan alle voorwaarden voldaan, maar kunnen toch per 1 januari aanstaande lid worden?

„Terecht, want vertraging zou geen enkel doel hebben gediend. In 2008 zouden ze toch lid zijn geworden. Die datum stond al vast. De afgelopen zes maanden hebben we veel meer aandacht gezien voor de hervormingen. Dan zou uitstel een buitengewoon negatief signaal zijn. Het zou het vertrouwen van het bedrijfsleven hebben aangetast en extremistische elementen hebben aangewakkerd.”

Maar aan de voorwaarden is niet voldaan.

„Het belangrijkste zijn de richting, het tempo en de al bereikte resultaten. Bovendien, het hervormingsprogramma is een proces van lange duur dat ook na hun toetreding doorgaat. De criteria zijn belangrijk, maar er zitten in de huidige Unie ook landen die, als zij op dezelfde manier getoetst zouden worden, niet voldoen aan de eisen voor lidmaatschap. Ik vind het jammer dat heel veel aandacht is besteed aan de negatieve aspecten en heel weinig aan wat er in beide landen is bereikt.”

Punt is dat mensen dat niet begrijpen. Aan de ene kant worden er strenge voorwaarden gesteld, maar aan de andere kant is het al voldoende als ze op de goede weg zijn.

„Maar ze doen het! Hervorming van het justitiestelsel, hervorming van de politie, de strijd tegen de georganiseerde misdaad, tegen de corruptie – daar zijn ze allemaal mee bezig. Er zijn enorme veranderingen tot stand gebracht.”

Maar u moet toch ook rekening houden met de aarzelingen in de landen die al bij de unie behoren?

„Die moet je ook een beetje in hun context bekijken, vooral als die in Brussel geuit worden. Er zijn mensen in de Unie, ik noem ze maar de eurocraten, die hun enthousiasme zijn kwijtgeraakt. Waarom? Omdat Frankrijk en Nederland tegen de Europese Grondwet hebben gestemd. Dat heeft bij de ayatollahs van de Europese integratie tot grote bezorgdheid geleid. Zij denken dat hun project van steeds intensievere samenwerking misschien niet meer haalbaar is. En daarom willen ze nu het uitbreidingsproces vertragen.”

En u?

„Als lid van de Britse Conservatieven ben ik een groot voorstander van uitbreiding van de Unie om precies de tegenovergestelde reden. Wij willen geen in hoge mate geïntegreerde Europese staat die gerund wordt door een paar bureaucraten in Brussel, Parijs en Berlijn. Uitbreiding betekent automatisch minder verdieping. En natuurlijk zijn er ook positieve redenen waarom ik de uitbreiding verwelkom. Niet alleen vanwege de grotere economische markt die dan ontstaat, maar ook om overwegingen van stabiliteit en democratie. Hoe verder de probleemgebieden van landen als het Verenigd Koninkrijk en Nederland verwijderd zijn, hoe prettiger onze inwoners dat vinden.”

Dat is niet echt Europees gedacht.

„Maar ik zit hier ook niet voor Europa. Ik zit hier om namens mijn mensen thuis te spreken.”