Voor Japanse is het niet elke dag feest

In Japan is het bijna elke dag feest. Om het werkende deel van de natie rust te gunnen komen er steeds meer nationale feestdagen. Zo is het morgen – op veilige afstand van de socialistische 1 mei-viering – de dag van dankbaarheid voor de arbeid. Daarnaast heeft elke beroepsgroep en actiegroep wel een eigen feestdag. De dag van het badhuis, de jojo, de roltrap, zelfs een dag van de gefermenteerde bonen – de Japanse kalender zit bomvol.

Vandaag is het de ‘Dag van het gelukkige echtpaar’, om de eenvoudige reden dat de uitspraak van ‘11-22’ dezelfde is als die van ‘gelukkig echtpaar’.

Om deze dag luister bij te zetten heeft het verzekeringswezen een enquête gehouden onder veertigers en vijftigers om te zien hoe gelukkig men in het huwelijk is, maar de uitslag blijkt ontluisterend. De Japanse vrouwen zijn hun mannen liever kwijt dan rijk. Dat veel vrouwen problemen hebben met de plotselinge komst van een gepensioneerde man in hun dagelijkse routine is bekend, en het is wellicht nog niet zo vreemd dat een kleine meerderheid van de Japanse vrouwen te kennen geeft niet uit te zien naar meer tijd voor elkaar. Maar de ontevredenheid blijkt nog veel dieper te zitten. Tweederde van de ondervraagde vrouwen heeft niet het idee dat het overlijden van hun man hun geluk zal aantasten. Slechts eenderde is bereid om het graf met de echtgenoot te delen en maar een kwart zou in een eventueel tweede leven voor dezelfde man kiezen.

De vraag dringt zich op waarom Japanse echtparen nog bij elkaar zouden blijven. Hoewel de afgelopen decennia het aantal scheidingen op hogere leeftijd inderdaad met rasse schreden is toegenomen, was het aantal de laatste twee jaar juist licht afgenomen. Maar dit is slechts de stilte voor de storm. De vrouwen wachten op het in werking treden van een wet die hun een groter aandeel toekent van het pensioen van hun ex-man.