‘Ik moet voelen wat ik speel’

Maryam Hassouni won gisternacht een Emmy voor haar rol als terroriste.

„Het was heel heftig. Na de opnamen was ik twee weken emotioneel de weg kwijt.”

Maryam Hassouni heeft de Emmy Award voor de beste buitenlandse tv-actrice gekregen. De Nederlands-Marokkaanse actrice werd bekroond voor haar hoofdrol in de tv-film Offers van Dana Nechustan.

Hassouni ontving de prijs maandagavond tijdens het gala voor de internationale Emmy Awards, de belangrijkste Amerikaanse tv-prijzen, in het Hilton-hotel in New York.

Bij de uitreiking moest Hassouni het opnemen tegen de gerenommeerde Britse actrices Judy Cohu en Imelda Staunton en de Duitse actrice Heike Makatsch. „Ik had dit niet verwacht”, zei ze maandagnacht op Radio 1, „want mijn concurrenten waren hartstikke goed”. Maar ze antwoordde ontkennend op de vraag of ze nu denkt in Amerika carrière te gaan maken, omdat ze haar Engels „niet zo goed” vindt.

Hassouni wilde al jong actrice worden, vertelde ze in een gesprek nog voordat ze had gewonnen. Haar droom werd werkelijkheid toen ze als 15-jarige scholiere auditie deed voor de tv-serie Dunya en Desie en een van de hoofdrollen kreeg. In de tv-film Offers, waarvoor ze maandag de Emmy in ontvangst nam, speelt zij een in het nauw gedreven Palestijns-Nederlandse terroriste die een zelfmoordaanslag beraamt.

Was het een moeilijke rol?

„Het was heel heftig. Ik speelde iemand die van binnen dood is: Laila is een lopende tijdbom, haar enige doel is wraak. Ze is een slachtoffer van het geweld in het Midden-Oosten, daardoor is ze getraumatiseerd. De eerste twee weken na de opnamen was ik emotioneel de weg kwijt. Je bent een tijd intensief met iemand bezig, alsof je verliefd bent en als je dan afscheid moet nemen van een personage voelt het soms alsof je jezelf kwijt bent.”

Heeft acteren voor jou met gevoel te maken?

„Ja, ik kan niet iets spelen als ik het niet voel. Dat maakte het wel zwaar om sommige scènes opnieuw te doen. Ik ben niet iemand die een rol heel technisch benadert. Als ik acteer wil ik een personage kunnen begrijpen. Je bent wie je speelt, elke emotie is echt.”

Ben je met iets nieuws bezig?

„Ik ben net klaar met de opnamen van deel 2 van de comedy Shouf Shouf, een serie waar ik al eerder aan mee deed. In februari komt de speelfilm Kicks uit waarin ik een agente-in-opleiding speel en in dezelfde periode wordt ook de tv-film Swink!? uitgezonden. Daarin heb ik de rol van Lotte, een Hollands meisje. Ik stond ervan te kijken dat ze mij vroegen.”

Vanwege je Marokkaanse achtergrond?

„Het is heel leuk dat het aanbod zo gevarieerd is. Maar ik zou het niet erg vinden alleen Marokkaanse meisjes te spelen, zolang de rol inhoud heeft. Clichéfilms waarin ik ‘een Fati maatje’ ben dat in elkaar wordt geslagen weiger ik.”

Voel je je even Nederlands als Marokkaans?

„Ik ben in Nederland geboren, ik studeer Nederlands recht, ik spreek de taal beter dan Marokkaans en toch blijf ik een allochtoon of een nieuwe Nederlander, wat ik een vreselijke term vind. Tot mijn zestiende heb ik mijn best gedaan erbij te horen als Nederlander, maar dat betekende vaak dat ik mezelf moest verdedigen. In die discussie heb ik nu geen zin meer. Ik heb besloten dat ik Marokkaan ben en daar voel ik me gelukkig bij. Het valt me overigens op dat veel mensen zich afvragen of ik wel moslim ben omdat ik acteer.”

Gaat dat niet samen?

„Ik vind dat het heel goed samen gaat. Maar het is waar dat je op de set soms vergeet te bidden als je bezig bent. Of er is geen tijd en ik wil niet dat de ploeg op mij moet wachten. Dus dan haal ik het ’s avonds in door langer te bidden. Je moet het voor jezelf niet te ingewikkeld maken. In het dagelijks leven kun je ook weleens niet bidden omdat je bijvoorbeeld heel boos of verdrietig bent. Tijdens de ramadan was het vaak lastig om op tijd met vasten te stoppen en te gaan eten. Op de set wordt wel geprobeerd er rekening mee te houden, maar draaidagen zijn zo chaotisch en gehaast dat het niet altijd lukt om op het juiste moment een half uur te pauzeren. Soms kon ik pas eten als ik thuis kwam. Maar dat is in Marokko hetzelfde: als je een brand staat te blussen kun je er ook niet opeens mee ophouden.”