Zwembroek uit, en we zijn allemaal hetzelfde

Buiten wordt het kouder, maar in het Amsterdamse zwembad het Marnix mag elke dinsdagavond alles uit.

Naaktzwemmen is populair, vooral bij mannen.

Dun en dik, kaal en vooral bloot het zwembad in Illustratie Jeroen de Leijer Leijer, Jeroen de

Bij een koud beekje of diep in het bos is het goed voor te stellen: snel de kleren uit voor een frisse plons. Even in je blootje genieten van het heldere water en de zon op je lijf. Bloot in een zwembad springen klinkt minder aantrekkelijk. Toch is naaktzwemmen ook daar populair.

De afgelopen maand zag het Amsterdamse zwembad het Marnix de aantallen weer groeien. Naar binnen gedreven door de lage temperaturen duiken nu elke dinsdagavond veertig à vijftig mensen poedelnaakt het zwembad in. Mannen met duikbrillen op trekken baantjes, anderen hangen keuvelend aan de rand of duwen elkaar kopje onder.

Het zwemmen is vooral een mannengelegenheid, vertelt badjuffrouw Petra, die vanaf de kant een oogje in het zeil houdt. Vrouwen of kinderen wagen slechts sporadisch een duik. „Eigenlijk verbaast me dat, want op naturistencampings zie je hele gezinnen. Hier komen vooral homostellen.” In het begin vond ze het niet echt gemakkelijk om hier rond te lopen, zegt Petra. „Maar nu ben ik het gewend. De sfeer is anders als niemand een zwembroek aanheeft, het is relaxter. Mensen komen hier niet om hard te zwemmen, maar om te ontspannen en te kletsen.”

Een meter verder staat de 60-jarige Bob te springen in het water. „Je bent vrij en alles beweegt mee op en neer.” Zijn lach buldert over de natuurstenen plavuizen. „Ik zwem al 25 jaar naakt, vooral voor de gezelligheid. Dit is mijn homo-sociale-avond. 98 procent van de bezoekers is gay.”

Iedereen is hier gelijk, zegt Bob. „Je draagt hier geen mooie Dolce & Gabbana zwembroek om indruk te maken. En alles komt langs: dun en dik, kaal en harig, wit en zwart. Ik ben zelf ook ouder en dikker geworden, maar ik wil nog wel naaktzwemmen. Ik ben nogal onbeschaamd.”

Volgens Bob, die tijd heeft om te ontspannen nu hij met de VUT is, gaat het in het Marnix soms om kijken en bekeken worden, maar is dat niet de reden waarom de meeste bezoekers naar het zwembad komen. De 42-jarige Vincent, voedingsdeskundige macrobiotiek, beaamt dit. „Mensen pikken elkaar hier weleens op, maar dat is niet de algemene sfeer. Toen ik jong was, vond ik naaktzwemmen ook wel iets erotisch hebben. Nu ga ik voor de sport en de gezelligheid. Het Marnix is mijn favoriete plek, omdat het water zout is en geen chloor bevat.”

Amsterdam, Rotterdam en Den Haag hebben openbaar toegankelijke naaktzwemuurtjes (zie kader). Utrechtenaren moeten uitwijken naar Zeist of IJsselstein. Buiten de grote steden is het voor naaktzwemmers vaak verplicht om lid te zijn van de organiserende zwemclub, of van de Naturisten Federatie Nederland.

Bert (48) gaat sinds een week of drie met een stel vrienden naar het naaktzwemuurtje in het Marnix. „Het is leuk om met nichten onder elkaar te zijn. Als hier kinderen waren, zou ik minder snel naakt gaan.”

Ronald (57), een van de weinige of misschien wel de enige heteroseksueel in het gezelschap, zegt het jammer te vinden dat er geen vrouwen zijn. „Voor vrouwen is het jammer genoeg nog steeds een taboe, maar naaktzwemmen is gewoon leuk. Er is niets raars of seksueels aan. Hiernaast is een ander zwembad, en soms komen die mensen hierheen en dan trekken ze spontaan hun zwembroek uit. Ze voelen zich vrij.”

Voor inlichtingen, zie www.naaktzwemmen.be