De gifmengers van de KGB

litvi3.jpgIk wilde u nog even doorzagen over de vergiftiging van gewezen KGB-kolonel Litvinenko met thallium, maar zie nu dat het wereldblog mij gras voor de voeten wegmaait. Dit artikel geeft een overzicht van verdachte doden, hier vindt u meer over het oude giflab van de KGB: de Kamera. Een paar minuten rijden van mijn huis, als ik het goed begrijp. Een citaat:

They are highly specialized, tailored for each recipient to cause the desired effect -- usually death or incapacity -- in specific ways. But one thing in their design is constant. They must make the victim’s death or illness appear natural or at least produce symptoms that will baffle doctors and forensic investigators. To this end the Kamera developed its defining specialty: combining known poisons into original and untraceable forms.

litvi2.jpgEchte gifmengers dus. Het stuk werd geschreven naar aanleiding van de vergiftiging van Viktor Joesjtsjenko, de huidige president van Oekraïne. De auteur speculeert dat juist de medische verwarring over zijn ziekte - dioxine, maar dat werkt toch niet zo snel? - de vingerafdrukken van de Russische geheime dienst verraadt.

Vanuit die redenering is Litvinenko juist niet door Poetin’s nieuwe KGB vergiftigd. Thallium is namelijk moeilijk behandelbaar, maar medici en onderzoekers staan allerminst voor een raadsel. Thallium zegt: KGB, KGB, KGB. Too obvious, my dear Watson.

Met name ook als het radioactief thallium betreft, wat artsen nu vermoeden. Die gifcombi probeerde de KGB namelijk een halve eeuw geleden al uit op zijn ex-agent Nikolai Chochlov,  in 1955 naar West-Duitsland gestuurd om daar een emigré te doden met een als pakje sigaretten vermomd pistool, geladen met giftige kogeltjes. Hij liep over en werd zelf een doelwit:

I’m reminded of the 1955 attempt on Nikolay Khokhlov, a defector from the KGB. He drank a cup of coffee at a public reception in Germany in 1957 and fell ill. In his blood the doctors found traces of thallium, a metallic substance commonly used as rat poison. But the appropriate treatment had little effect and it was not until weeks later when Khokhlov was close to death that imaginative doctors at a U.S. Army hospital in Frankfurt found the hitherto undreamed-of answer. The thallium had been subjected to atomic radiation so that the metal would slowly disintegrate in the system, giving symptoms as common as gastritis as a patient slowly died of radiation poisoning. By that time, the thallium would have disintegrated and left no trace even for an autopsy.

Dat doet heel sterk denken aan Litvinenko: een te lage dosis thallium voor zijn toestand én symptomen van stralingsziekte. Chochlov overleefde het overigens indertijd. 

Al met al neig ik ertoe de dader eerder in de lugubere wereld rond verbannen oligarch Berezovski te zoeken. Iemand die wilde dat vanaf Litvinenko een grote vette rode pijl richting het Kremlin wees. Kamoe eto nado: wie heeft er belang bij? Het Kremlin zeker niet. Zoals criticaster Joelia Latoenina opmerkt: ‘Dit is een nogal cruciale mijlpaal, die zonder twijfel het Russische imago in de wereld beïnvloedt.’ En niet in positieve zin. Men likt bovendien nog de wonden van het schandaal rond het indiscreet opblazen van een Tsjetsjeense leider in Qatar door de GROe in 2004. 

Litvinenko vormde geen acuut gevaar, hij gold als radertje in de propagandamachine van aartsintrigant Berezovski. Die heeft overigens wel belang bij zijn dood.

Of de nieuwe KGB vergiftigde hem expres zo lomp zodat wij hen niet zouden verdenken van … maar hier hou ik op, straks wordt dit nog zo’n paranoïde Russisch keukentafeldebat.