Landis?

In de dopingzaak rond Tourwinnaar Floyd Landis is een vergissing gemaakt met de codering van de B-staal van de wielrenner. Wat voor gevolgen heeft dat voor de zaak?

Jacques de Ceaurriz, directeur Frans dopinglab Chatenay Malabry in een verklaring tegenover de media afgelopen week: „Helaas is sprake van verschillende codenummers. Het nummer van de B-staal was 995474, maar per abuis staat in het proces-verbaal 994474. Maar de B-staal, die net als de A-staal (lichaamsvreemd, red.) testosteron bevatte, is wel degelijk van Landis.”

Frans Delbeke, hoofd dopingcontrolelaboratorium Gent: „Een typefout zou niet mogen gebeuren, maar wie is er zonder fouten? Alles moest snel worden afgewerkt, voordat het lab deze zomer dichtging. De tijdsdruk is een verzachtende omstandigheid. De advocaten zullen er in de zaak (Amerikaanse dopinginstantie USADA versus Landis, red.) een procedurefout van proberen te maken. Maar ik verwacht geen schokkende consequenties. Er zijn manieren genoeg om aan te tonen dat het bewuste monster de B-staal van Landis was. Bovendien zijn bij de analyse van de B-staal zoveel mensen aanwezig geweest: experts van USADA en van het kamp-Landis.”

Douwe de Boer, hoofd voormalig Nederlands dopinglab (Utrecht), vertegenwoordigt Landis als analytisch expert: „Pijnlijk. Een typefout maken kan, maar het moet wel gecontroleerd worden. Hier heeft men zich ettelijke keren verschreven, wat een heel slordige indruk maakt en het vertrouwen in het systeem geen goed doet. Heel jammer. Maar de druk van [wielerunie] UCI en de publieke opinie om snel een contra-expertise uit te voeren (na positieve A-staal, red.) was gigantisch. Voor het lab ging het ook snel, maar het was stom toe te geven aan die druk. De juridische consequenties vallen wel mee, omdat de regels daarin voorzien. Als een administratieve fout geen consequenties heeft voor de uitslag van de test, wordt het verder niet meegenomen in het oordeel. Maar de sanctie wordt uitgesproken door USADA en bij Amerikaanse rechtsprincipes draait het ook om de algemene indruk. Als de advocaten van Landis genoeg twijfel zaaien, kan de straf verzacht worden. Dit is geen storm in een glas water, wel een spelletje met media en publiek als speelbal.”

Hein Verbruggen, Nederlandse oud-voorzitter wielerunie UCI: „Het dopingreglement schrijft voor dat wanneer fouten niet van invloed zijn op de analyseresultaten, er geen juridische gevolgen zijn en de advocaten er dus geen slaatje uit kunnen slaan.”

Emile Vrijman, advocaat in dopingzaken, was betrokken bij zaak-Armstrong (onbewezen beschuldigingen van dopegebruik): „Dit is een onbegrijpelijke blunder in een zaak waar veel van afhangt. Het lab komt niet voor het eerst in opspraak. Dat het lab achteraf zegt dat ze een fout hebben gemaakt, drukt ze in de verdediging en zet ze qua geloofwaardigheid op achterstand. De advocaten van Landis hebben zeker kansen. Het is denkbaar dat de zaak wordt geseponeerd. Er is gerede twijfel of het analyseresultaat dat van Landis is. Met het meest basale element van het controlesysteem, de identificatie, is het misgegaan. Dit zou aanleiding moeten zijn tot verder onderzoek van de [mondiale dopinginstantie] WADA. Wordt dit genegeerd, dan betekent de codering niks en ben je als sporter vogelvrij.”

Koos Moerenhout, voormalig ploeggenoot van Landis bij de inmiddels opgeheven wielerploeg Phonak: „Waar mensen werken, worden fouten gemaakt. Maar in een zaak met zulke grote belangen mag zoiets niet gebeuren. Het gaat om iemands carrière en, eerder, om het voortbestaan van een wielerploeg. Wanneer je als renner bloed of urine afstaat, hoop je dat alles goed gaat. Als een dopinglab met simpele dingen al in de fout gaat, ga je je afvragen of er niet meer fout gaat. Dit doet de reputatie van het lab geen goed. Maar de feiten (positieve A- en B-staal, red.) spreken tegen Landis. Zelfs als de zaak hierdoor wordt geseponeerd, is de schade aan zijn reputatie onherstelbaar.”