Joanna Newsom: Ys

Joanna Newsom: Ys(Drag City, Munich)

De harp is misschien niet het eerste instrument dat zich laat associëren met folk, maar desondanks slaagde Joanna Newsom erin zich te laten inspireren door harpmuziek uit Venezuela en de West-Afrikaanse kora, ook een harpachtig ding tenslotte. Maar op haar tweede cd Ys onttrekt ze zich magistraal aan het freakfolk-etiket, dat haar op grond van het alleraardigste debuut The Milk-eyed Mender werd opgeplakt. De grote arrangeur Van Dyke Parks levert de fijnzinnige orkestpartijen, waarmee Newsoms liedjes schitterend worden opgetuigd. Hoewel, liedjes? Joanna Newsom neemt tussen de zeven en zestien minuten de tijd om haar punt te maken. Het zijn vertellende stukken, vol poëtische beelden en sierlijke zanglijnen, die door Joanna’s hoge, kinderlijk uithalende stem wel eens wat diffuus kunnen overkomen. Maar wie zich in deze plaat en het sierlijk uitgevoerde tekstboekje begraaft, zal zich niet los kunnen rukken van Joanna Newsoms wonderlijke, bucolische, ontroerende en romantische wereld.

JACOB HAAGSMA